Ένα νέο, ριζοσπαστικό εύρημα ισχυρίζεται πως τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση, κατέχουν ισχυρότερο ρόλο συγκριτικά με ότι πιστεύαμε προηγουμένως, για την εξάλειψη βλαβερών για το έντερο βακτηρίων, τα οποία οδηγούν σε καρκίνο, διαβήτη, παχυσαρκία, καρδιακές παθήσεις και χρόνιους πόνους. Τα ευρήματα επίσης κατέδειξαν πως η μεμονωμένη αύξηση των φυτικών ινών σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν επαρκεί για την αύξηση της ποικιλομορφίας του μικροβιώματος.

Σε κλινική δοκιμή που διεξήχθη από επιστήμονες στη Σχολή Ιατρικής του Στάνφορντ στις ΗΠΑ, 36 υγιείς ενήλικες τοποθετήθηκαν τυχαία σε μία δίαιτα 10 εβδομάδων η οποία περιλάμβανε τροφές από ζύμωση ή με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες όπως, όσπρια, σπόρους, δημητριακά ολικής άλεσης φρούτα και λαχανικά.

Οι δύο δίαιτες είχαν ως αποτέλεσμα διαφορετικές επιδράσεις στο μικροβίωμα του εντέρου και στο ανοσοποιητικό σύστημα. Όσοι κατανάλωσαν τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το γιαούρτι , το κεφίρ , το τυρί cottage, το kimchi και άλλα σπιτικά τουρσιά και το τσάι kombucha, παρουσίασαν αύξηση της συνολικής μικροβιακής ποικιλομορφίας, με ισχυρότερα αποτελέσματα με μεγαλύτερες μερίδες.

Επιπλέον, τέσσερις τύποι ανοσοκυττάρων έδειξαν λιγότερη ενεργοποίηση στην ομάδα των ζυμωμένων τροφίμων. Τα επίπεδα 19 φλεγμονωδών πρωτεϊνών που μετρήθηκαν σε δείγματα αίματος, επίσης μειώθηκαν. Μία από αυτές τις πρωτεΐνες ήταν και η ιντερλευκίνη 6, η οποία έχει συνδεθεί με καταστάσεις όπως, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο διαβήτης τύπου 2 και το χρόνιο στρες.

Η ποικιλομορφία των μικροβίων είναι σταθερή κατά τη διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες

Αντίθετα, καμία από αυτές τις 19 φλεγμονώδεις πρωτεΐνες δεν μειώθηκε στους συμμετέχοντες που ακολούθησαν τη διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες. Κατά μέσο όρο, η ποικιλομορφία των μικροβίων του εντέρου τους παρέμεινε σταθερή. ‘’Περιμέναμε ότι οι υψηλές ίνες θα είχαν πιο ευεργετικό αποτέλεσμα και θα αύξαναν την ποικιλομορφία των μικροβίων’’ δήλωσε η Erica Sonnenburg, PhD , ερευνήτρια στις βασικές βιοεπιστήμες, τη μικροβιολογία και ανοσολογία.

Ένα ευρύ φάσμα στοιχείων έχει δείξει ότι η διατροφή διαμορφώνει το μικροβίωμα του εντέρου, το οποίο μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σύστημα και τη γενικότερη υγεία, ενώ η χαμηλή ποικιλιμορφία έχει συνδεθεί με την παχυσαρκία και τον διαβήτη.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε τροφές με φυτικές ίνες και ζύμωση λόγω προηγούμενων αναφορών, για τα πιθανά οφέλη στην υγεία. Ενώ οι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες έχουν συσχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας , η κατανάλωση τροφών που έχουν υποστεί ζύμωση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση του βάρους και μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο διαβήτη, καρκίνου και καρδιακών παθήσεων.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα αίματος και κοπράνων, που συλλέχθηκαν κατά την προ-δοκιμαστική περίοδο τριών εβδομάδων, των 10 εβδομάδων της δίαιτας και μιας περιόδου 4 εβδομάδων μετά την δίαιτα, όπου οι συμμετέχοντες έτρωγαν όπως είχαν επιλέξει.

Τα ευρήματα παρουσιάζουν μία αποχρωματισμένη εικόνα της επίδρασης της διατροφής στα μικρόβια του εντέρου και την κατάσταση του ανοσοποιητικού. Από τη μία πλευρά, όσοι αύξησαν την κατανάλωση ζυμωμένων τροφίμων εμφάνισαν παρόμοια αποτελέσματα στην ποικιλομορφία των μικροβίων και τους φλεγμονώδεις δείκτες , σύμφωνα με προηγούμενες έρευνες που δείχνουν ότι οι βραχυπρόθεσμες αλλαγές στη διατροφή μπορούν να μεταβάλλουν γρήγορα το μικροβίωμα του εντέρου. Από την άλλη πλευρά, η περιορισμένη αλλαγή του, στην ομάδων υψηλής κατανάλωσης ινών συμπίπτει με προηγούμενες αναφορές ερευνητών σχετικά με μία γενική ανθεκτικότητα του ανθρώπινου μικροβιώματος σε σύντομες χρονικές περιόδους.

Σχεδιάζοντας μία ακολουθία από διαιτητικές και μικροβιακές στρατηγικές

Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης, ότι η μεγαλύτερη κατανάλωση ινών οδήγησε σε περισσότερους υδατάνθρακες στα δείγματα κοπράνων, δείχνοντας έτσι ατελή αποικοδόμηση ινών από τα μικρόβια του εντέρου. Αυτά τα ευρήματα συνάδουν με άλλες έρευνες που υποδηλώνουν ότι το μικροβίωμα των ανθρώπων που ζουν στον βιομηχανικό κόσμο έχει εξαντληθεί από μικρόβια που αποικοδομούν τις ίνες.

‘’Εναλλακτικά, μπορεί να απαιτείται η σκόπιμη εισαγωγή μικροβίων που καταναλώνουν ίνες, ώστε να αυξηθεί η ικανότητα της μικροχλωρίδας να διασπά τους υδατάνθρακες’’, δήλωσε η Ericca Sonnenburg.

Εκτός από τη διερεύνηση αυτών των δυνατοτήτων, οι ερευνητές σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν μελέτες για να διερευνήσουν τους μοριακούς μηχανισμούς, με τους οποίους οι δίαιτες αλλάζουν το μικροβίωμα και μειώνουν τις φλεγμονώδεις πρωτεΐνες. Ένας άλλος στόχος, είναι να εξεταστεί εάν η κατανάλωση ζυμωμένων τροφίμων μειώνει τη φλεγμονή ή βελτιώνει άλλους δείκτες υγείας σε ασθενείς με ανοσολογικές και μεταβολικές ασθένειες, σε έγκυες γυναίκες και ηλικιωμένα άτομα.

‘’Υπάρχουν πολλοί παραπάνω τρόποι στόχευσης του μικροβιώματος με τροφές και συμπληρώματα και ελπίζουμε να συνεχίσουμε να διερευνούμε πως διαφορετικές δίαιτες, προβιοτικά και πρεβιοτικά επηρεάζουν το μικροβίωμα και την υγεία σε διαφορετικές ομάδες’’.

Οι πληθυσμοί σχεδόν κάθε περιοχής παγκοσμίως θα επωφελούνταν από μία εκ νέου προσαρμογή των διατροφικών τους συνηθειών, σύμφωνα με έρευνα του Global Burden of Disease (GBD), που δημοσιεύτηκε στο The Lancet.

Η έρευνα συγκέντρωσε τα ποσοστά κατανάλωσης 15 διαφορετικών διαιτητικών παραγόντων (δίαιτες φτωχές σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια, σιτηρά ολικής άλεσης, καρπούς και σπόρους, γάλα, φυτικές ίνες, ασβέστιο, ω-3 λιπαρά οξέα στα θαλασσινά, πολυακόρεστα λιπαρά, και δίαιτες υψηλές σε επεξεργασμένα κρέατα, σακχαρούχα αναψυκτικά, τρανς λιπαρά οξέα και νάτριο) σε 195 χώρες από το 1990 έως το 2017. Σύμφωνα με τους ερευνητές του GBD, ένας στους πέντε θανάτους παγκοσμίως – ένας αριθμός που μεταφράζεται σε 11 εκατομμύρια περίπου θανάτους- συνδέεται με τις φτωχές διατροφικές συνήθειες.

Μάλιστα, αρκετό ενδιαφέρον έχει ότι το 2017, οι περισσότεροι θάνατοι σχετίστηκαν όχι τόσο με μία διατροφή υψηλή σε ”ανθυγιεινές” τροφές, όπως τρανς λιπαρά και ζαχαρώδη αναψυκτικά, αλλά με μία διατροφή ελλειπή στις απαραίτητες ”υγιεινές” τροφές, όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης και τα φρούτα και λαχανικά.

Αυτό επιβεβαιώνει υποψίες χρόνων της επιστημονικής κοινότητας: η διατροφή φτωχή σε θρεπτικά συστατικά είναι η αιτία για τους περισσότερους θανάτους παγκοσμίως. Όπως υπογράμμισε και ο υπεύθυνος της μελέτης, Dr Christopher Murray, ”ενώ το αλάτι η ζάχαρη και το λίπος βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι υπολογισμοί μας υποδεικνύουν ότι οι κύριοι διαιτητικοί παράγοντες κινδύνου είναι είτε η υψηλή πρόσληψη νατρίου είτε η χαμηλή πρόσληψη θρεπτικών τροφών, όπως δημητριακά ολικής άλεσης, φρούτα, ξηροί καρποί και σπόροι, και λαχανικά.”

Η έρευνα του GBD, εξετάζοντας την περιεκτικότητα των 15 διαιτητικών στοιχείων στις διατροφές των διαφορετικών χωρών, εντόπισε ότι οι δίαιτες υψηλές σε νάτριο, χαμηλές σε δημητριακά ολικής άλεσης και χαμηλές σε φρούτα, αποτελούσαν την αιτία περισσότερο από τους μισούς θανάτους που σχετίζονταν με τη διατροφή το 2017. Οι αιτίες των θανάτων αυτών, περιλάμβαναν 10 εκατομμύρια θανάτους από καρδιαγγειακές ασθένειες, 913.000 από καρκίνους και σχεδόν 339.000 από διαβήτη τύπου 2.

Aκόμα, παρόλο που κάποιες χώρες κατάφεραν να καταναλώνουν επαρκώς κάποια από αυτά τα θρεπτικά συστατικά, οι ερευνητές εντόπισαν ότι καμία περιοχή παγκοσμίως δεν καταναλώνει τα ιδανικά ποσά και από τους 15 αυτούς διαφορετικούς διαιτητικούς παράγοντες.

Οι περισσότερες ελλείψεις παγκοσμίως εντοπίστηκαν στα ποσοστά κατανάλωσης καρπών και σπόρων, γάλακτος και δημητριακών ολικής άλεσης. Για παράδειγμα, η κατανάλωση των καρπών και σπόρων παγκοσμίως φτάνει, σε μέσο όρο, μόλις στο 12% της συνιστώμενης ποσότητας.

Από την άλλη, τα μεγαλύτερα και πιο επικίνδυνα ποσοστά κατεγράφησαν στην κατανάλωση σακχαρωδών αναψυκτικών, επεξεργασμένου κρέατος και νατρίου. Για παράδειγμα, η κατανάλωση αναψυκτικών παγκοσμίως, φτάνει στο δεκαπλάσιο της συνιστώμενης κατανάλωσης.

Το μέγεθος των αποτελεσμάτων της έρευνας, υποδεικνύει την ανάγκη του επαναπροσδιορισμού στις διατροφικές συνήθειες και επιλογές, αλλά και την αποτυχία των ως τώρα εφαρμοζόμενων καμπανιών για τη διατροφή, σε παγκόσμιο επίπεδο. Όπως υπογράμμισαν και οι συγγραφείς της έρευνας, αναδεικνύεται η σημασία μίας καινούριας προσέγγισης στην υγιεινή διατροφή, που θα επικεντρωθεί στην προώθηση των θρεπτικών τροφίμων που περιλαμβάνει η ιδανική ανθρώπινη διατροφή, αντί της έμφασης που δίνεται επί του παρόντος στον περιορισμό των ”ανθυγιεινών” τροφίμων.

Τέλος, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ερευνητές τόνισαν τη σημασία που έχει το να δείξουν οι διατροφικές αλλαγές που ιδανικά θα ακολουθήσουν την απαραίτητη ευαισθησία στην επίδραση που έχει η ανθρώπινη βιομηχανία τροφίμων στο περιβάλλον, ώστε να αποφευχθεί αρνητικό αντίκτυπο στην κλιματική αλλαγή, τη βιοποικιλότητα, την υποβάθμιση του εδάφους και την εξάντληση των αποθεμάτων φρέσκου νερού.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι ενήλικες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες διαιτητικής ίνας και γιαουρτιού, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα. Τα ευρήματα δεν έχουν κλινικές επιδράσεις σε άτομα με καρκίνο του πνεύμονα, αλλά έχουν τεράστια επίδραση στην πρόληψη για καρκίνο του πνεύμονα.

Τα μικρόβια του εντέρου είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανοσολογική ρύθμιση του ξενιστή και έχουν συσχετιστεί με την φλεγμονή του πνεύμονα. Τα πρεβιοτικά, που παρέχονται από τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες και τα προβιοτικά, που συνήθως περιλαμβάνονται στο γιαούρτι, ρυθμίζουν το μικροβιακό ιστό και έχουν αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 1,4 εκατ. ενήλικες στις ΗΠΑ, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων, τα οποία οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στη συνέχεια για να υπολογίσουν την κατανάλωση φυτικών ινών και γιαουρτιού σε γραμμάρια την ημέρα. Η μέση πρόσληψη φυτικών ινών ήταν 18,4 γρ την ημέρα και η μέση κατανάλωση γιαουρτιού- μεταξύ των οποίων το 62,2% των συμμετεχόντων ανέφεραν ότι δεν τρώνε γιαούρτι- ήταν 3,3 γρ την ημέρα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι κατανάλωσαν την υψηλότερη ποσότητα φυτικών ινών είχαν 17% χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα σε σύγκριση με αυτούς που είχαν την χαμηλότερη πρόσληψη ινών.

Ακόμα διαπιστώθηκε ότι, σε σύγκριση με αυτούς που δεν το περιελάμβαναν καθόλου στη διατροφή τους, όσοι κατανάλωναν μεγάλη ποσότητα γιαουρτιού, είχαν μείωση κατά 19% στον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, ενώ εκείνοι που κατανάλωναν μικρή ποσότητα είχαν μειώσει τον κίνδυνο κατά 15%.

Επιπλέον, έγινε σύγκριση των συμμετεχόντων που δεν κατανάλωναν καθόλου γιαούρτι και είχαν την χαμηλότερη πρόσληψη φυτικών ινών με εκείνους που είχαν υψηλή κατανάλωση γιαουρτιού και υψηλή πρόσληψη ινών, και φάνηκε ότι οι δεύτεροι είχαν μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα κατά 33%.

Έτσι, άτομα με υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, όπως τωρινοί και πρώην καπνιστές αλλά και ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, μπορεί, αυξάνοντας την κατανάλωση φυτικών ινών και γιαουρτιού, να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης της ασθένειας.

Ωστόσο η έλλειψη δεδομένων σχετικά με το είδος και τις πηγές τροφίμων με ίνες αποτελεί σημαντικό περιορισμό. Σίγουρα πάντως, τα ευρήματα είναι σημαντικά για να απασχολήσουν τη μελλοντική έρευνα επάνω στο συγκεκριμένο είδος καρκίνου.

Εάν περάσετε μερικά λεπτά στο ίντερνετ, θα βρεθείτε αντιμέτωποι με αρκετά περιεχόμενα που είναι ανακριβή, αποπλανητικά ή ψεύτικα. Αυτό ισχύει κυρίως για άρθρα σχετικά με την διατροφή και την μείωση βάρους και χρειάζεται μόνος του ο αναγνώστης να διακρίνει ποια άρθρα που διαβάζει είναι έγκυρα και ποια όχι.

Μερικές συμβουλές που μπορούν να βοηθήσουν είναι:

1. Εξετάστε την πηγή

Ο καθένας μπορεί να ανεβάσει κάποιο άρθρο στο ίντερνετ, επομένως επειδή βρίσκεται εκεί, δεν σημαίνει ότι είναι και ακριβές. Γενικά, άρθρα τα οποία είναι έγκυρα, συνήθως βρίσκονται σε ιστοσελίδες με τις σημαντικές ειδήσεις ή σε οργανισμούς υγείας, σε αντίθεση με τους μεμονωμένους μπλόγκερς (bloggers) ή τις μικρές ιστοσελίδες. Οι μεγαλύτερες ιστοσελίδες αποτελούνται από μεγάλη ομάδα ανθρώπων (π.χ.συγγραφείς, ελεγκτές γεγονότων και επιστημονικούς και ιατρικούς συμβούλους) που συνεργάζονται μαζί για να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες της ιστορίας είναι σωστές. Τέλος, ένας εγγεγραμμένος διαιτολόγος ή πιστοποιημένος ιατρός είναι πιο πιθανό να έχει τα γεγονότα του σωστά.

2. Ελέγξτε την έρευνα

Η έρευνα για να είναι αξιόπιστη χρειάζεται να έχει αρκετές μελέτες που να το αποδεικνύουν και να μην βασίζεται σε μια μόνο μελέτη. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες είναι οι όποιες έρευνες να έγιναν σε ανθρώπους παρά σε πειραματόζωα, και ο αριθμός των συμμετεχόντων. Συχνά, σε έρευνες πάνω σε μικρό αριθμό ατόμων, βλέπουμε τίτλους κραυγαλέους.

3. Δείτε από που προέρχονται οι άλλες πληροφορίες

Τα άρθρα που περιλαμβάνουν αποσπάσματα από ιατρικούς εμπειρογνώμονες ή αναφέρουν γεγονότα από μεγάλες ιατρικές οργανώσεις είναι πιθανό να είναι αξιόπιστα.

4. Παρατηρήστε τα προειδοποιητικά σημάδια

Άρθρα που δεν έχουν κάποια ποιοτική επιστήμη συνήθως φορτώνονται με άλλες πληροφορίες (λέξεις, φράσεις, φωτογραφίες κλπ)- που λειτουργούν ως προειδοποιητικά σημάδια. Τέτοια μπορεί να είναι:

· Λέξεις όπως ‘’ανακάλυψη’’, ‘’θαύμα’’ ή ‘’εγγυημένη’’ στον τίτλο: Αυτά τα άρθρα συνήθως προτείνουν ότι ένα τρόφιμο, ένα συμπλήρωμα ή μια διατροφή ως η λύση για όλα τα προβλήματα υγείας.

· Εγκρίσεις από διάσημους: Εάν κάτι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο, δεν χρειάζεται κάποιον διάσημο να το προωθήσει.

· Φωτογραφίες από πριν και μετά: Μπορεί να τραβήξουν την προσοχή σας, αλλά σήμερα είναι πολύ εύκολο για κάποιον να επεξεργαστεί τις φωτογραφίες.

· Εμμονές με συγκεκριμένα τρόφιμα: Μπορεί μερικά τρόφιμα να κάνουν καλό στην υγεία μας, αλλά δεν σημαίνει ότι θα λύσουν όλα τα προβλήματά μας.

5. Ρωτήστε τον εαυτό σας ‘’ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό;’’

Γνωρίζουμε ότι η επίτευξη μεγαλύτερων στόχων υγείας και φυσικής κατάστασης απαιτεί χρόνο και προσπάθεια, δεν είναι μια γρήγορη και εύκολη λύση. Σκεφτείτε εάν το άρθρο που διαβάζετε συμβαδίζει με τη λογική και εάν σας φαίνεται πολύ καλό για να είναι αληθινό – τότε, το πιο πιθανό είναι πως δεν είναι.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟ

Τrans λιπαρά

Νέα Ευρωπαϊκή νομοθεσία – Κανονισμός (ΕΕ) 2019/649 – θέτει αυστηρά όρια στην περιεκτικότητα trans-λιπαρών στα τρόφιμα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον νέο Κανονισμό, η περιεκτικότητα σε trans-λιπαρά (εκτός των trans-λιπαρών που αποτελούν φυσικά συστατικά του λίπους ζωικής προέλευσης) σε τρόφιμα που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή και σε τρόφιμα που προορίζονται για προμήθεια εμπόρων λιανικής, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 2 γραμμάρια ανά 100 γραμμάρια λίπους. Η συμμόρφωση των επιχειρήσεων τροφίμων ως προς τα trans- λιπαρά πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι την 1η Απριλίου 2021.

Τα trans-λιπαρά είναι ένα είδος ακόρεστων λιπαρών οξέων. Στη φύση, υπάρχουν trans- λιπαρά σε μικρές ποσότητες στο λίπος του γάλακτος και του κρέατος που προέρχονται από μηρυκαστικά ζώα (3% – 8% επί του ολικού λίπους), αλλά ο αντίκτυπός τους στη δημόσια υγεία είναι σχετικά μικρός. Αντίθετα, τα έλαια που έχουν υδρογονωθεί μερικώς, για καθαρά τεχνολογικούς σκοπούς, μπορεί να περιέχουν trans-λιπαρά (“βιομηχανικώς παραγόμενα” trans-λιπαρά) σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες.

Το θέμα των τρανς λιπαρών δεν είναι καινούργιο στη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Οι επιζήμιες επιδράσεις των βιομηχανικώς παραγόμενων τρανς λιπαρών οξέων στο καρδιαγγειακό σύστημα, πλέον, είναι πέρα από οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Τα trans- λιπαρά αυξάνουν στον ορό του αίματος τα επίπεδα της “κακής” χοληστερόλης (LDL cholesterol), ενώ μειώνουν τα επίπεδα της “καλής” χοληστερόλης (HDL cholesterol). Μάλιστα, ο κίνδυνος καρδιαγγειακών νοσημάτων ανά γραμμάριο πρόσληψης trans- λιπαρών οξέων, είναι τέσσερις με πέντε φορές υψηλότερος συγκριτικά με την ίδια ποσότητα κορεσμένων λιπαρών. Παράλληλα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η υψηλή διαιτητική πρόσληψη trans-λιπαρών έχει συσχετιστεί και με άλλες αρνητικές επιδράσεις. Για τους λόγους αυτούς, η εξάλειψη των βιομηχανικώς παραγόμενων trans-λιπαρών έχει αποτελέσει τα τελευταία χρόνια μία από τις προτεραιότητες του ΠΟΥ αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Εθνικών Φορέων.

Αν και έχουν γίνει σημαντικά βήματα από τη βιομηχανία τροφίμων ως προς τη μείωση των βιομηχανικώς παραγόμενων trans-λιπαρών στα τρόφιμα, η νέα νομοθεσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνεπικουρεί προς την κατεύθυνση εξάλειψης των λιπαρών αυτών.

Μελέτη του ΕΦΕΤ σε εθνικά αντιπροσωπευτικό δείγμα Ελλήνων σχετικά με τις γνώσεις και την στάση των ενηλίκων απέναντι στα trans-λιπαρά, καταδεικνύει ότι οι περισσότεροι καταναλωτές δεν έχουν ακούσει τον όρο trans λιπαρά. Για το λόγο αυτό και βάσει της νέας νομοθεσίας, ο ΕΦΕΤ ενημερώνει τους Έλληνες καταναλωτές με το ακόλουθο πληροφοριακό γράφημα για τα trans λιπαρά.

Για περισσότερες πληροφορίες επιλέξτε το παρακάτω link:  www.efet.gr/images/old_efet/infographic_FINAL_web.pdf

Αναδημοσίευση από τη δημοσίευση του Πανελλήνιου Συλλόγου Διαιτολόγων- Διατροφολόγων στο hda.gr, στις 13.6.2019