Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, ο αριθμός των ατόμων που νοσηλεύτηκαν για παθήσεις όπως η ανορεξία, η βουλιμία και σχετικές διαγνώσεις, διπλασιάστηκε μέσα στο 2020.

Η έρευνα που δημοσιεύτηκα στο JAMA Network Open, εξέτασε τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από περισσότερα από 3.250.000 άτομα, στο διάστημα μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2018 και του Δεκεμβρίου του 2020.

Μέσα στους πρώτους μήνες του 2020, ο αριθμός των ατόμων που δέχτηκαν νοσηλεία για κάποια διατροφική διαταραχή, ήταν πάνω κάτω ο ίδιος. Όμως, μία σημαντική άνοδος σημειώθηκε στο διάστημα αμέσως μετά το ξεκίνημα της πανδημίας. Μέχρι το Μάρτιο του 2020, ο αριθμός όσων νοσηλεύθηκαν για διατροφικές διαταραχές είχε διπλασιαστεί.

Σύμφωνα με τα δεδομένα που συλλέχθησαν, επιπλέον, η ηλικία των ασθενών με διατροφικές διαταραχές, μειώθηκε και άτομα όλο και νεαρότερα σε ηλικία δέχτηκαν νοσηλεία για τέτοιες παθήσεις, στη διάρκεια της πανδημίας. Ακόμα, αυξήθηκε ο αριθμός των ημερών που διαρκούσε η νοσηλεία, από ένα μέσο όρο των 8-9 ημερών στις 12 ημέρες.

Oι παράγοντες που πυροδότησαν τη διαταραγμένη διατροφή

Η πανδημία του COVID έφερε ή ενέτεινε διάφορες καταστάσεις, όπως η απομόνωση στο σπίτι, τα υψηλά επίπεδα άγχους και το αίσθημα απώλειας ελέγχου για το τι μέλει γενέσθαι- όλοι σημαντικοί παράγοντες στην πυροδότηση κάποιας διατροφικής διαταραχές.

Για παράδειγμα, σε περιπτώσεις υψηλού στρες και άγχους, οι διατροφικές διαταραχές, από αυτή της μορφής της εμμονής με το βάρος, μέχρι την υπερφαγία, πυροδοτούνται, τόσο ως απόκριση στο σοκ του οργανισμού μας όσο και ως μηχανισμός που βοηθά να ανταπεξέλθουμε στην πραγματικότητα.

Όπως υποδεικνύει η  Kelly Allison, PhD,διευθύντρια του Center for Weight and Eating Disorders και μία από τις υπεύθυνες της έρευνας, ”πρόκειται για μία πολύ στρεσογόνο περίοδο, και το στρες μπορεί να οδηγήσει τα άτομα να αναζητήσουν τον έλεγχο σε άλλους τομείς της ζωής τους. Για όσους κινδυνεύουν από διατροφικές διαταραχές, είναι πολύ πιθανό να στρέψει την προσοχή τους στο φαγητό και στην επιθυμία για έλεγχο σχετικά με τη διατροφή, το σχήμα και το βάρος τους”.

Καθότι υπήρχε ελάχιστη δομή στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων κατά τη διάρκεια της πανδημίας, το στρες μπορεί να προωθήσει υπερφαγικές συμπεριφορές, ενώ απουσιάζουν οι σημαντικά βοηθητικοί παράγοντες, όπως χρόνος με τα άτομα που αγαπάμε, η κίνηση και ο χρόνος στη φύση.

Στρες και απομόνωση

”Οι διατροφικές διαταραχές είναι αποτέλεσμα των δυσκολιών που μπορεί να αντιμετωπίζουμε όσων αφορά τη συναισθηματική μας λειτουργία- όσο μεγαλύτερές οι δυσκολίες, τόσο πιο ανθυγιεινά γίνονται τα μοτίβα των διατροφικών διαταραχών στα οποία καταλήγουμε”, τονίζει η Allison Chase, κλινική διευθύντρια στο Eating Recovery Center, σε σχετική συνέντευξή της στο site Verywell.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο International Journal for Eating Disorders τον Ιούλιο του 2020, ένα 62% των ατόμων που επιβίωσαν της ανορεξίας, εμφάνισαν πολύ πιο έντονο φόβο απέναντι στην τροφή, κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ο ίδιος αριθμός έφτασε στο 30% μεταξύ των ατόμων με βουλιμία και υπερφαγική διαταραχή. 2

Επιπρόσθετα, ο φόβος για τον ίδιο τον COVID, έκανε τον κόσμο να φοβάται περισσότερο να αφήσει το σπίτι, κάτι το οποίο συνεπάγεται και λιγότερη φροντίδα για τα εβδομαδιαία αναγκαία τρόφιμα, ενώ η οικονομική αστάθεια και η απώλεια εργασίας, σε παγκόσμιο επίπεδο, έκαναν για πολλά άτομα δύσκολη την πρόσβαση σε φρούτα, λαχανικά και τρόφιμα παντοπωλείου.

Αυτές οι συμπεριφορές, για άτομα τα οποία εμφανίζουν προδιάθεση στην ανορεξία, μπορεί να συνεισφέρουν σημαντικά, οδηγώντας σε μεγαλύτερους διατροφικούς περιορισμούς, αποφυγή της τροφής ή την παράλειψη γευμάτων. Αντίστοιχα, για άτομα που εμφάνισαν υπερφαγικές συμπεριφορές, μπορεί να οδηγήσουν στη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων όπως τα συσκευασμένα και επεξεργασμένα σνακς και τα τυποποιημένα προϊόντα.

Η οικογένεια

Καθότι καθηλωμένοι στο σπίτι, τα μέλη των οικογενειών όπως γονείς και φροντιστές, μπόρεσαν ενδεχομένως να παρατηρήσουν καλύτερα τα διάφορα συμπτώματα των διατροφικών διαταραχών, και να προχωρήσουν σε πράξεις για να προσφέρουν θεραπεία στα άτομα που τις εμφάνιζαν.

Έτσι, από την άλλη πλευρά, αυτή η αύξηση των νοσηλειών για άτομα με διατροφικές διαταραχές, μπορεί να σημαίνει και το ότι περισσότερα άτομα έλαβαν θεραπεία και βοήθεια.

Social Media

Σχετικές συζητήσεις και δημοσιεύσεις στα social media συνέβαλαν επιπλέον στο άγχος και την αγωνιώδης ενασχόληση με το βάρος και την εικόνα σώματος του κόσμου. Το βάρος και το φαγητό, φαίνεται να ήταν ένα μόνιμο θέμα κουβέντας μεταξύ των χρηστών.

“ Αυτό το έντονο focus στην αύξηση βάρους, μπορεί να συμβάλλει στην υιοθέτηση διαταραγμένων συμπεριφορών γύρω από την τροφή, σε μία προσπάθεια απώλειας βάρους ή επιβολής ακραίων διατροφικών περιορισμών που δύσκολα συντηρούνται, και οδηγούν σε μεγαλύτερη απώλεια του ελέγχου”, σύμφωνα με την Allison.

Στο παρελθόν, πολλές σχετικές έρευνες έχουν συνδέσει τη μεγαλύτερη χρήση των social media με την αύξηση στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών, και φαίνεται ότι η χρήση τους στον καιρό της πανδημίας, δεν αποτελεί εξαίρεση . 

Με την επιβολή της καραντίνας, την εξάπλωση του ιού, και τη δουλειά ή την εκπαίδευση από το σπίτι, άρχισε να γίνεται έντονη η κουβέντα για την αύξηση βάρους στο σύνολο του πληθυσμού, χάρη στον τρόπο ζωής που επέβαλε η πανδημία. Τα άτομα με κάποια διατροφική διαταραχή βρέθηκαν ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτή την ενασχόληση με την αύξηση του βάρους στην καραντίνα καθώς, όπως είπε επίσης στο verywell η Kerry Heath, ειδικευμένη στις διατροφικές διαταραχές και υπεύθυνη στο κέντρο θεραπείας Choosing Therapy, “εμφάνισαν ανησυχία ότι θα αυξηθεί και το δικό τους βάρος, και προσπάθησαν να το εξισορροπήσουν προκαταβολικά με συμπεριφορές όπως ο περιορισμός της λήψης τροφής, η υπερ-γυμναστική και το μέτρημα θερμίδων”.

Τα παραπάνω δεδομένα αφορούν την Αμερική και τον Καναδά, όμως αντίστοιχο είναι και το φαινόμενο που παρατηρείται στην χώρα μας. Εν μέσω πανδημίας, οι διατροφικές διαταραχές εμφάνισαν κατακόρυφη αύξηση, ενώ παράλληλα και ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών μειώθηκε, με όλο και περισσότερους εφήβους και άτομα προεφηβικής ηλικίας να εμφανίζουν συμπτώματα τους.

Από εδώ και μπρος

Είναι σημαντικό, προχωρώντας από δω και πέρα, να δράσουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να μειωθούν οι αρνητικές επιδράσεις των τελευταίων δύο ετών στην ψυχική υγεία του πληθυσμού, αλλά και να προβλεφθεί παρόμοια ραγδαία αύξηση των διατροφικών διαταραχών στο μέλλον. Μέσα από τη συλλογή τέτοιων δεδομένων για την περίοδο της πανδημίας, την παρατήρηση και, ακόλουθα, τις αλλαγές στη συμπεριφορά και τον τρόπο που σκεφτόμαστε, κάτι τέτοιο μπορεί να είναι εφικτό.

Έτσι, ήδη από τα ως τώρα δεδομένα, είναι εμφανές ότι είναι οφείλουμε να σταματήσουμε να εστιάζουμε στο βάρος και την εμφάνιση, κα αντ’ αυτού, να ρίξουμε το βάρος στη διατροφική συμπεριφορά και την υγεία κάθε ατόμου ξεχωριστά.

“Μπορούμε να βοηθήσουμε στο απο-στιγματισμό των διατροφικών διαταραχών, καθώς θεωρούνται συχνά ότι υπόκεινται στην προσωπική βούληση του ατόμου, αντί να βασίζονται στον εγκέφαλο μας- όπως άλλες ψυχικές διαταραχές”, είπε η Chase. “Οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι προσωπική επιλογή”

Όσων αφορά τα social media – και ειδικότερα τους χώρους μέσα σε αυτά που προωθούν ανθυγιεινά πρότυπα σωμάτων- είναι εξίσου σημαντικό να αναλογιστούμε τον τρόπο που τα χρησιμοποιούμε και την πρόσβαση που έχουμε σε αυτά. Το να διαβάσουμε, να μοιραστούμε και να ξεκινήσουμε να μιλάμε ανοιχτά για τα σώματά μας, και το ότι αυτά υπάρχουν σε όλα τα σχήματα και μεγέθη και κανένα δεν (θα έπρεπε να) είναι ”ιδανικό”, είναι ένα από τα πιο εύκολα συνειδητά βήματα που όλοι μπορούμε να κάνουμε.

“Η έρευνα μας δείχνει ότι η πρόληψη μπορεί να λειτουργήσει” σύμφωνα με την Carney. “Μακροπρόθεσμα, είναι ανάγκη να εστιάσουμε στη θρεπτική διατροφή και όχι το πώς μοιάζει ένα σώμα. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά το πως να ψωνίζουν για φρούτα και λαχανικά, να μαγειρεύουν, και να γυμνάζονται με μέτρο. ”

πηγή: https://www.verywellhealth.com/eating-disorder-hospitalization-5210673

The post Διπλάσιες οι νοσηλείες για διατροφικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της πανδημίας first appeared on Nutritionist.]]> https://www.nutritionist.gr/ta-manitaria-shmantikos-symmaxos-kata-tis-katathlipsis/ Wed, 03 Nov 2021 09:39:45 +0000 https://www.nutritionist.gr/?p=3960 Τα μανιτάρια σημαντικός σύμμαχος κατά της κατάθλιψης Τα μανιτάρια έχουν βρεθεί πολλές φορές στο επίκεντρο επιστημονικών άρθρων, χάρη στο πλήθος ευεργετικών δράσεων που προσφέρουν στην υγεία μας. Μεταξύ αυτών, η μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου και πρώιμου θανάτου, αλλά και, σύμφωνα τα πρόσφατα ευρήματα σχετικής μελέτης, η ευεργετική τους επίδραση στην ψυχική μας υγεία. Η …

Continue reading "Τα μανιτάρια σημαντικός σύμμαχος κατά της κατάθλιψης"

Τα μανιτάρια σημαντικός σύμμαχος κατά της κατάθλιψης

Τα μανιτάρια έχουν βρεθεί πολλές φορές στο επίκεντρο επιστημονικών άρθρων, χάρη στο πλήθος ευεργετικών δράσεων που προσφέρουν στην υγεία μας. Μεταξύ αυτών, η μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου και πρώιμου θανάτου, αλλά και, σύμφωνα τα πρόσφατα ευρήματα σχετικής μελέτης, η ευεργετική τους επίδραση στην ψυχική μας υγεία.

Η εν λόγω έρευνα, που διεξήχθη από το Penn State College of Medicine, εξέτασε δεδομένα που αφορούν στη διατροφή και την ψυχική υγεία άνω των 24.000 ενηλίκων στις ΗΠΑ, όπως συλλέχθηκαν από το 2005 έως και το 2016. Τα ευρήματα; Τα άτομα που είχαν τα μανιτάρια στη διατροφή τους, εμφάνιζαν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν κατάθλιψη.

Στο παρελθόν, ένας τεράστιος αριθμός ερευνών έχει υποδείξει την προληπτική δράση των αντιοξειδωτικών ουσιών στην εμφάνιση αρκετών σοβαρών ψυχικών ασθενειών, όπως η σχιζοφρένεια, η διπολική διαταραχή και η κατάθλιψη. Σύμφωνα με τους επιστήμονες που διεξήγαν την πρόσφατη μελέτη, τα μανιτάρια περιέχουν ένα τέτοιο αντιοξειδωτικό, που ονομάζεται εργοθειονίνη, και το οποίο μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά απέναντι σε βλάβες των ιστών και των κυττάρων στο σώμα.

”Τα μανιτάρια είναι η καλύτερη διαιτητική πηγή του αμινοξέος εργοθειονίνη, ενός αντιφλεγμονώδους που δεν μπορεί να συντεθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό” , όπως υπογραμμίζει ο ιθύνων ερευνητής Djibril Ba.  “Υψηλά επίπεδα αυτού στον οργανισμό μας, μπορεί να σημαίνουν μειωμένο κίνδυνο οξειδωτικού στρες, ο οποίος με τη σειρά του, μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης.”

Τα λευκά μανιτάρια, η πιο ευρέως καταναλούμενη ποικιλία μανιταριών στις ΗΠΑ, περιέχουν κάλιο, ένα μέταλλο που σχετίζεται με τη μείωση του άγχους. Άλλες ποικιλίες βρώσιμων μανιταριών, και ειδικότερα αυτή που στα ελληνικά ονομάζεται Ερίκιο το αγκαθωτό (ή Hericium erinaceus ή ”χαίτη του λιονταριού”), μπορεί να διεγείρουν την έκφραση διαφόρων νευροτρόπων παραγόντων, το οποίο σημαίνει, τελικά, ότι έχουν την ικανότητα να λειτουργήσουν προληπτικά στην εμφάνιση διαφόρων νευρο-ψυχατρικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν τη σύνδεση μεταξύ της κατανάλωσης του πολύτιμου μύκητα και της κατάθλιψης, αφού συνυπολόγισαν παράγοντες όπως το κοινωνικό και δημογραφικό στάτους των συμμετεχόντων, άλλες παθήσεις που αναφέρθηκαν από αυτούς, τη λήψη φαρμάκων, και, φυσικά, άλλους διαιτητικούς παράγοντες.

Δε βρέθηκε, ωστόσο, ξεκάθαρη σύνδεση μεταξύ της αυξημένης κατανάλωσης μανιταριών με επιπλέον ευεργετικά οφέλη για την υγεία.

Ακόμα, η ομάδα των ερευνητών διεξήγε μια δευτερεύουσα ανάλυση, με βασικό ερώτημα το εάν ο κίνδυνος εμφάνισης κατάθλιψης μπορεί να μειωθεί, αντικαθιστώντας μία μερίδα κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος την εβδομάδα με μανιτάρια. Πάραυτα, τα ευρήματα έδειξαν ότι μία τέτοια αντικατάσταση δεν συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της ψυχικής αυτής πάθησης.

Στο παρελθόν, είχαν προηγηθεί σχετικές μικρότερες της εν λόγω μελέτες, με σκοπό να εξεταστεί η σχέση κατανάλωσης του μύκητα και την εμφάνιση κατάθλιψης, η πλειονότητα των οποίων κλινικές δοκιμές, με λιγότερο από 100 συμμετέχοντες. Έτσι, φαίνεται ότι η έρευνα της επιστημονικής ομάδας του Penn State, αναδεικνύει σημαντικά τις πιθανές ευεργετικές ιδιότητες για την κλινική και δημόσια υγεία, από την κατανάλωση μανιταριών ως μέσο για να μειωθεί η εμφάνιση κατάθλιψης και, ακόμα, να προληφθούν άλλες παθήσεις.

Ωστόσο, οι υπεύθυνοι της μελέτης, υπέδειξαν ορισμένους περιοριστικούς παράγοντες, για να ληφθούν υπόψη σε μελλοντικές έρευνες. Αρχικά, τα δεδομένα που είχαν στη διάθεσή, τους δεν παρείχαν λεπτομέρειες για τις ποικιλίες των μανιταριών. Έτσι, οι ερευνητές δεν κατάφεραν να ορίσουν τις ακριβείς επιδράσεις συγκεκριμένων τύπων μανιταριών για την κατάθλιψη. Επιπλέον, για να καθοριστεί η διατροφική πρόσληψη των μανιταριών, χρησιμοποιήθηκαν οι κώδικες τροφίμων που εκδόθηκαν από το Τμήμα Γεωπονίας των ΗΠΑ, και έτσι, κάποιες καταχωρίσεις μπορεί να ήταν ελλιπείς ή λανθασμένες.

Οι μελλοντικές έρευνες μπορούν να φέρουν στο φως ακόμα περισσότερα στοιχεία για τη σύνδεση της υπερτοφής αυτής με την ανθρώπινη υγεία- το σίγουρο είναι, όμως, ότι τα μανιτάρια είναι από τις τροφές εκείνες που λειτουργούν ως σημαντικοί σύμμαχοι στην προάσπιση του οργανισμού μας απέναντι (και) σε ψυχικές νόσους.

The post Τα μανιτάρια σημαντικός σύμμαχος κατά της κατάθλιψης first appeared on Nutritionist.]]> https://www.nutritionist.gr/threptikes-epiloges-trofimon-sti-xortofagia/ Wed, 02 Sep 2020 07:11:57 +0000 https://www.nutritionist.gr/?p=3563 Πρόσφατη έρευνα υπογραμμίζει το ότι δεν έχουν όλες οι φυτικές τροφές την ίδια θρεπτική αξία.

The post Θρεπτικές επιλογές τροφίμων στη χορτοφαγία first appeared on Nutritionist.]]> Θρεπτικές επιλογές τροφίμων στη χορτοφαγία

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ελληνικό πληθυσμό, η χορτοφαγία και η αποχή από το κρέας δεν συνάδουν απαραίτητα με την καλή υγεία, καθώς η θρεπτική αξία διαφέρει σημαντικά ανάμεσα στα διάφορα φυτικά προϊόντα.

Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλή τη Ματίνα Κούβαρη του τμήματος Διατροφής και Διαιτολογίας Χαροκόποιου Πανεπιστημίου, εξέτασε τις διαφορές που υπάρχουν στην θρεπτική ποιότητα των φυτικών προϊόντων καθώς και το αντίκτυπο τους στην υγεία μας.

Η έρευνα διήρκησε 10 χρόνια και εξέτασε 146 παχύσαρκα άτομα με φυσιολογική πίεση, χοληστερόλη, σάκχαρο και χωρίς καρδιαγγειακά προβλήματα. Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε με την συμπλήρωση ερωτηματολογίου που εξέτασε την κατανάλωση φαγητών και ποτών που κατανάλωσαν τον τελευταίο χρόνο και πωλούνται στην Ελλάδα. Η λίστα περιείχε 156 επιλογές τροφίμων, με εικόνες για τον προσδιορισμό των ποσοτήτων κατανάλωσής τους.

Έπειτα από μια δεκαετία, περίπου οι μισοί συμμετέχοντες ανέπτυξαν υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλό σάκχαρο και υψηλή χοληστερόλη, ένας συνδυασμός που αποτελεί κίνδυνο για την καρδιά.

Τα αποτελέσματα αυτά φάνηκε να σχετίζονται άμεσα με την ποιότητα των φυτικών τροφίμων που κάθε συμμετέχοντας κατανάλωνε: όσοι διατρέφονταν με υγιεινά φυτικά προϊόντα, όπως δημητριακά ολικής άλεσης, φρούτα, λαχανικά, ελαιόλαδο και τρόφιμα ελάχιστα επεξεργασμένα, βρέθηκε να έχουν χαμηλά επίπεδα πίεσης, σακχάρου και χοληστερόλης. Αντιθέτως, όσοι κατανάλωναν συχνά τρόφιμα όπως χυμοί, αναψυκτικά, γλυκά, πατάτες και τρόφιμα από άσπρο αλεύρι, σχετίστηκαν με ανεβασμένη πίεση, σάκχαρο και χοληστερόλη. Αυτή η σχέση παρατηρήθηκε κυρίως στις γυναίκες, οι οποίες καταναλώνουν συχνότερα φυτικά προϊόντα.

Συχνά συναντάται η παρανόηση ότι η αποφυγή του κρέατος είναι αυτή που θα βελτιώσει τα επίπεδα υγείας μας. Η πρόσφατη αυτή έρευνα, αναδεικνύει τις διαφορές στη θρεπτική αξία των φυτικών (αλλά και όχι μόνο) τροφίμων, ενώ αποδεικνύει το πόσο άμεσα εξαρτάται η ποιότητα της υγεία μας από την ποιότητα των τροφίμων που επιλέγουμε να καταναλώσουμε. Kαι τελικά, ακόμα και στη χορτοφαγία, όσο πιο θρεπτικά είναι τα τρόφιμα που επιλέγουμε στην καθημερινότητά μας, τόσο καλύτερη θα είναι η συνολική υγεία του οργανισμού μας.

πηγή

The post Θρεπτικές επιλογές τροφίμων στη χορτοφαγία first appeared on Nutritionist.]]>

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Ohio State, καταναλώνοντας ένα γεύμα υψηλό σε κορεσμένα λιπαρά, μειώνεται σημαντικά η ικανότητα μας να εστιάσουμε σε δραστηριότητες που απαιτούν συγκέντρωση.

Η έρευνα συνέκρινε την απόδοση 51 γυναικών σε δοκιμασίες που απαιτούσαν την προσοχή τους, αφού κατανάλωσαν είτε ένα γεύμα υψηλό σε κορεσμένα λιπαρά, είτε το ίδιο ακριβώς γεύμα, αλλά παρασκευασμένο με σπορέλαιο- υψηλό, δηλαδή, σε ακόρεστα λιπαρά.

H επίδοση των γυναικών μετά την κατανάλωση του υψηλού σε κορεσμένα λιπαρά γεύματος ήταν σημαντικά χειρότερη- κάτι που υποδεικνύει σύνδεση ανάμεσα στην κατανάλωση λιπαρών φαγητών και την ικανότητα μας να συγκεντρωθούμε.

Οι γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα, κατανάλωσαν τα ίδια γεύματα: αυγά, μπισκότα, λουκάνικα γαλοπούλας, και σάλτσα που περιείχε 60 γραμμάρια λίπους. Σε κάποια από τα γεύματα χρησιμοποιήθηκε ένα έλαιο βασισμένο σε παλμιτικό οξύ, υψηλό σε κορεσμένα λιπαρά, και στα υπόλοιπα το, χαμηλότερο σε κορεσμένα λίπη, ηλιέλαιο. Και τα δύο γεύματα έφταναν στις 930 θερμίδες και ήταν σχεδιασμένα έτσι ώστε να μιμηθούν το περιεχόμενο των περισσότερων fast food γευμάτων, όπως τα burgers και οι πατάτες τηγανητές.

Oι γυναίκες ολοκλήρωσαν στην αρχή μία αξιολόγηση της συγκέντρωσής, προσοχής και χρόνου αντίδρασής τους, βασισμένη σε δραστηριότητες στον υπολογιστή, διάρκειας 10 λεπτών. Έπειτα από την κατανάλωση των γευμάτων, επανέλαβαν εκ νέου την αξιολόγηση.

Έπειτα από το γεύμα που ήταν υψηλό σε κορεσμένα λιπαρά, οι γυναίκες βρέθηκαν σε ένα μέσο όρο 11% λιγότερο ικανές να αποκριθούν στα εξεταζόμενα ερεθίσματα, στη δοκιμασία που αξιολογούσε την προσοχή τους

“Καθώς και τα δύο γεύματα ήταν υψηλά σε λίπη, και, άρα, πιθανώς προβληματικά, η επίδραση που είχε το γεύμα υψηλό σε κορεσμένα λιπαρά μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερη εάν το συγκρίνουμε με ένα χαμηλό σε λίπος γεύμα” επισήμανε η ερευνήτρια που ηγήθηκε της έρευνας, Annelise Madison.

Είναι εντυπωσιακό, λοιπόν, το πόσο επηρεάζει η διατροφή μας τις νοητικές μας ικανότητες- ακόμα και έπειτα από ένα μόνο γεύμα. Όπως σημαντικά τόνισε η Madison, “πρόκειται μόλις για ένα γεύμα. Αξίζει της προσοχής μας και μόνο ότι παρατηρήθηκε διαφορά”.

Πράγματι, εάν μονάχα ένα τέτοιο γεύμα έχει τέτοια επίδραση στις νοητικές μας ικανότητες, μπορούμε να φανταστούμε, αντίστοιχα, την επίδραση που έχει μίας τέτοιας διατροφής, εάν την ακολουθήσουμε για μία ολόκληρη βδομάδα, μήνα- πόσο μάλλον, στο σύνολο της ζωής μας.

Οι πληθυσμοί σχεδόν κάθε περιοχής παγκοσμίως θα επωφελούνταν από μία εκ νέου προσαρμογή των διατροφικών τους συνηθειών, σύμφωνα με έρευνα του Global Burden of Disease (GBD), που δημοσιεύτηκε στο The Lancet.

Η έρευνα συγκέντρωσε τα ποσοστά κατανάλωσης 15 διαφορετικών διαιτητικών παραγόντων (δίαιτες φτωχές σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια, σιτηρά ολικής άλεσης, καρπούς και σπόρους, γάλα, φυτικές ίνες, ασβέστιο, ω-3 λιπαρά οξέα στα θαλασσινά, πολυακόρεστα λιπαρά, και δίαιτες υψηλές σε επεξεργασμένα κρέατα, σακχαρούχα αναψυκτικά, τρανς λιπαρά οξέα και νάτριο) σε 195 χώρες από το 1990 έως το 2017. Σύμφωνα με τους ερευνητές του GBD, ένας στους πέντε θανάτους παγκοσμίως – ένας αριθμός που μεταφράζεται σε 11 εκατομμύρια περίπου θανάτους- συνδέεται με τις φτωχές διατροφικές συνήθειες.

Μάλιστα, αρκετό ενδιαφέρον έχει ότι το 2017, οι περισσότεροι θάνατοι σχετίστηκαν όχι τόσο με μία διατροφή υψηλή σε ”ανθυγιεινές” τροφές, όπως τρανς λιπαρά και ζαχαρώδη αναψυκτικά, αλλά με μία διατροφή ελλειπή στις απαραίτητες ”υγιεινές” τροφές, όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης και τα φρούτα και λαχανικά.

Αυτό επιβεβαιώνει υποψίες χρόνων της επιστημονικής κοινότητας: η διατροφή φτωχή σε θρεπτικά συστατικά είναι η αιτία για τους περισσότερους θανάτους παγκοσμίως. Όπως υπογράμμισε και ο υπεύθυνος της μελέτης, Dr Christopher Murray, ”ενώ το αλάτι η ζάχαρη και το λίπος βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι υπολογισμοί μας υποδεικνύουν ότι οι κύριοι διαιτητικοί παράγοντες κινδύνου είναι είτε η υψηλή πρόσληψη νατρίου είτε η χαμηλή πρόσληψη θρεπτικών τροφών, όπως δημητριακά ολικής άλεσης, φρούτα, ξηροί καρποί και σπόροι, και λαχανικά.”

Η έρευνα του GBD, εξετάζοντας την περιεκτικότητα των 15 διαιτητικών στοιχείων στις διατροφές των διαφορετικών χωρών, εντόπισε ότι οι δίαιτες υψηλές σε νάτριο, χαμηλές σε δημητριακά ολικής άλεσης και χαμηλές σε φρούτα, αποτελούσαν την αιτία περισσότερο από τους μισούς θανάτους που σχετίζονταν με τη διατροφή το 2017. Οι αιτίες των θανάτων αυτών, περιλάμβαναν 10 εκατομμύρια θανάτους από καρδιαγγειακές ασθένειες, 913.000 από καρκίνους και σχεδόν 339.000 από διαβήτη τύπου 2.

Aκόμα, παρόλο που κάποιες χώρες κατάφεραν να καταναλώνουν επαρκώς κάποια από αυτά τα θρεπτικά συστατικά, οι ερευνητές εντόπισαν ότι καμία περιοχή παγκοσμίως δεν καταναλώνει τα ιδανικά ποσά και από τους 15 αυτούς διαφορετικούς διαιτητικούς παράγοντες.

Οι περισσότερες ελλείψεις παγκοσμίως εντοπίστηκαν στα ποσοστά κατανάλωσης καρπών και σπόρων, γάλακτος και δημητριακών ολικής άλεσης. Για παράδειγμα, η κατανάλωση των καρπών και σπόρων παγκοσμίως φτάνει, σε μέσο όρο, μόλις στο 12% της συνιστώμενης ποσότητας.

Από την άλλη, τα μεγαλύτερα και πιο επικίνδυνα ποσοστά κατεγράφησαν στην κατανάλωση σακχαρωδών αναψυκτικών, επεξεργασμένου κρέατος και νατρίου. Για παράδειγμα, η κατανάλωση αναψυκτικών παγκοσμίως, φτάνει στο δεκαπλάσιο της συνιστώμενης κατανάλωσης.

Το μέγεθος των αποτελεσμάτων της έρευνας, υποδεικνύει την ανάγκη του επαναπροσδιορισμού στις διατροφικές συνήθειες και επιλογές, αλλά και την αποτυχία των ως τώρα εφαρμοζόμενων καμπανιών για τη διατροφή, σε παγκόσμιο επίπεδο. Όπως υπογράμμισαν και οι συγγραφείς της έρευνας, αναδεικνύεται η σημασία μίας καινούριας προσέγγισης στην υγιεινή διατροφή, που θα επικεντρωθεί στην προώθηση των θρεπτικών τροφίμων που περιλαμβάνει η ιδανική ανθρώπινη διατροφή, αντί της έμφασης που δίνεται επί του παρόντος στον περιορισμό των ”ανθυγιεινών” τροφίμων.

Τέλος, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ερευνητές τόνισαν τη σημασία που έχει το να δείξουν οι διατροφικές αλλαγές που ιδανικά θα ακολουθήσουν την απαραίτητη ευαισθησία στην επίδραση που έχει η ανθρώπινη βιομηχανία τροφίμων στο περιβάλλον, ώστε να αποφευχθεί αρνητικό αντίκτυπο στην κλιματική αλλαγή, τη βιοποικιλότητα, την υποβάθμιση του εδάφους και την εξάντληση των αποθεμάτων φρέσκου νερού.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, οι χρήστες των κοινωνικών μέσων είναι πιθανότερο να τρώνε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, αλλά και πρόχειρο φαγητό, όταν οι ακόλουθοι τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάνουν το ίδιο.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Appetite και διεξήχθη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Κοινωνικών Επιστημών του Aston, ζήτησε από 369 άνδρες και γυναίκες φοιτητές να εκτιμήσουν την ποσότητα φρούτων, λαχανικών, σνακ και ζαχαρούχων ποτών που καταναλώνουν σε καθημερινή βάση οι φίλοι τους στο facebook. 

Διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντας έτρωγαν μια επιπλέον μερίδα φρούτων και λαχανικών για κάθε μερίδα που πίστευαν ότι κατανάλωναν οι διαδικτυακοί τους φίλοι. 

Αυτές οι πληροφορίες διασταυρώθηκαν με τις πραγματικές διατροφικές συνήθειες των συμμετεχόντων κι έδειξαν ότι όσοι αισθάνονταν ότι οι διαδικτυακοί τους κύκλοι ενέκριναν την κατανάλωση του πρόχειρου φαγητού, κατανάλωναν σημαντικά περισσότερες μερίδες από ο,τι συνήθιζαν. Από την άλλη, όσοι θεωρούσαν ότι οι φίλοι τους στα social media συνηθίζουν να ακολουθούν μια υγιεινή διατροφή, κατανάλωναν περισσότερες μερίδες φρούτων και λαχανικών. Οι αντιλήψεις τους προήλθαν από τις δημοσιεύσεις που έκαναν οι φίλοι τους για τα τρόφιμα και τα ποτά που καταναλώνουν ή από μια γενική εντύπωση της συνολικής τους υγείας. 

Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν ότι τα κοινωνικά πρότυπα μπορούν να καθοδηγήσουν την κατανάλωση τροφίμων και ποτών. 

‘’Πιστεύοντας ότι οι ακόλουθοι μας στα κοινωνικά μέσα τρώνε πολλά φρούτα και λαχανικά, είναι πιο πιθανό να καταναλώνουμε και εμείς περισσότερα φρούτα και λαχανικά. Ωστόσο, εάν αισθανόμαστε ότι είναι πιο ευτυχείς καταναλώνοντας πιο πολλά σνακ και ζαχαρώδη ποτά, μπορεί αυτό να μας δώσει την ”άδεια” να καταναλώσουμε περισσότερα τρόφιμα που είναι επιβλαβή για την υγεία μας’’, όπως σχολίασε ο PhD φοιτητής Hawkins, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης μαζί με τον επιβλέποντα Dr Jason Thomas. 

‘’Το θετικό είναι πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα κοινωνικά μέσα ως εργαλείο για να ”επηρεάσουμε” τις διατροφικές συνήθειες άλλων, και, αργότερα, αυτό να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για παρεμβάσεις στη  δημόσια υγεία.’’  

Ο καθηγητής Claire Farrow, διευθυντής του Aston University Applied 
Health Research Group, πρόσθεσε. ‘’Με τα παιδιά και τους νέους να δαπανούν πολύ χρόνο αλληλεπιδρώντας με τους συνομήλικούς τους και τους ”influencers” μέσω των κοινωνικών μέσων, και χρησιμοποιώντας τα ευρήματα αυτής της νέας  μελέτης, θα μπορούσαμε να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση παρεμβάσεων που θα ωθήσουν τους νέους να υιοθετήσουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες από νεαρή ηλικία και να τις ακολουθούν για μια ζωή’’. 

Η άσκηση με άδειο στομάχι φαίνεται ότι μπορεί να πολλαπλασιάζει τις ευεργετικές επιδράσεις της άσκησης, σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα πάνω στη σχέση του χρόνου λήψης του γεύματος, του μεταβολισμού και της άσκησης.

Σε γενικές γραμμές, κάθε είδους άσκηση βελτιώνει την κατάσταση της υγείας όλων μας. Όμως, οι έρευνες ανά τα χρόνια, υποδεικνύουν ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να αντιδρά διαφορετικά σε όμοιες ρουτίνες άσκησης. Ακόμα και άτομα που ολοκληρώνουν την ίδια σειρά ασκήσεων, μπορεί να έχουν διαφορετικά αποτελέσματα: κάποιος μεγαλύτερη απώλεια βάρους, κάποιος αύξηση της μυϊκής μάζας ή κάποιος καλύτερο έλεγχο στις τιμές του σακχάρου του αίματος.

Οι περισσότεροι επιστήμονες της άσκησης πιστεύουν ότι τα γονίδια, η διατροφή, τα φυσικά χαρακτηριστικά, η ιδιοσυγκρασία μας αλλά και άλλες πλευρές της ζωής μας, διαμορφώνουν όλα μαζί το πώς τελικά το σώμα μας αντιδρά στην άσκηση. Όμως πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν ότι και οι χρόνοι των γευμάτων μπορεί να έχουν επίσης σημασία.

Όταν οι μύες εργάζονται, χρειάζονται καύσιμο, το οποίο προμηθεύονται κυρίως στη μορφή της γλυκόζης ή του λίπους. Αυτό το καύσιμο, προέρχεται από το πιο πρόσφατο γεύμα που καταναλώσαμε -από τα σάκχαρα και λίπη, δηλαδή, που περιέχει καθώς φτάνουν στην κυκλοφορία του αίματος – ή από τις αποθήκες σακχάρων και λίπους του σώματός μας. Τέτοιες αποθήκες έχουμε όλοι στο σώμα μας, σε διάφορα σημεία. Όμως, ειδικά το λίπος, μπορεί συχνά να αποθηκεύεται και μέσα στους μύες, κάτι που, όταν συσσωρευτεί σε μεγάλες ποσότητες, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα,. Οι μύες με περιεχόμενο λίπος, δεν αποκρίνονται καλά στην ινσουλίνη, ορμόνη που κατευθύνει τα σάκχαρα από το αίμα στους μύες. Σαν αποτέλεσμα, η περίσσεια λίπους συνεισφέρει στην αντίσταση στην ινσουλίνη, τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα και τον αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2 και άλλες μεταβολικές νόσους.

Έτσι, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Bath στην Αγγλία και άλλων ιδρυμάτων, αναρωτήθηκαν κατά πόσο μπορεί η ώρα που λαμβάνουμε τα γεύματα να επηρεάζει την ποσότητα του λίπους μέσα στους μύες που καίμε κατά την άσκηση. Αυτό μπορεί να επηρεάσει έπειτα τις μακροπρόθεσμες μεταβολικές συνέπειες της άσκησης στο σώμα, αλλά και να εξηγήσει εν μέρει το γιατί κάποια άτομα έχουν περισσότερα αποτελέσματα από την άσκηση, σχετικά με άλλα.

Για να ερευνήσουν αυτά τα ερωτήματα, συγκέντρωσαν 30 υπέρβαρους άντρες, που έκαναν καθιστική ζωή και, αφού εξέτασαν τη φυσική κατάσταση των αντρών και την ευαισθησία τους στην ινσουλίνη, τους χώρισαν σε τρεις ομάδες.

Η μία, σαν ομάδα ελέγχου, συνέχισε τον τρόπο ζωής που έκανε ήδη. Οι άλλες δύο ομάδες ξεκίνησαν να ασκούνται το πρωί τρεις φορές τη βδομάδα, κάνοντας στατικό ποδήλατο σε μέτριο ρυθμό, ενώ μετρούνταν οι παλμοί της καρδιάς τους, αλλά και η ποσότητα λίπους και σακχάρων που έκαιγαν.

Η μία εξ αυτών ομάδα, κατανάλωνε ένα shake βανίλιας 2 ώρες πριν από την άσκηση, ενώ η δεύτερη ομάδα, ένα παρόμοιο σε γεύση placebo ρόφημα που περιείχε νερό, πρόσθετα γεύσης και καθόλου θερμίδες. Η δεύτερη ομάδα, δηλαδή, ασκούνταν με άδειο στομάχι, αλλά χωρίς να το γνωρίζει.

Μετά την άσκηση, κάθε άτομο κατανάλωνε το ρόφημα που δεν είχε πιεί προηγουμένως: το πρώτο γκρουπ το placebo και το δεύτερο, το shake με το θερμιδικό περιεχόμενο.

Έπειτα από έξι εβδομάδες, οι ερευνητές συγκέντρωσαν τα στατιστικά των τριών ομάδων. Φυσικά, η φυσική κατάσταση και η ευαισθησία στην ινσουλίνη των ατόμων από το πρώτο γκρούπ που συνέχισε τον προηγούμενο τρόπο ζωής του, παρέμειναν ανεπηρέαστα, ενώ οι ασκούμενοι άντρες και από τις δύο άλλες ομάδες βελτίωσαν τη φυσική τους κατάσταση και έχασαν πόντους από τη μέση- παρόλο που μόνο λίγοι είχαν χάσει βάρος. Οι άντρες που ασκήθηκαν με άδειο στομάχι, όμως, έκαψαν περίπου διπλάσιο λίπος κατά τη διάρκεια της άσκησης από όσους κατανάλωσαν πρωτύτερα το shake βανίλιας. Οι ασκούμενοι έκαψαν περίπου τον ίδιο αριθμό θερμίδων καθώς έκαναν ποδήλατο, όμως περισσότερες εξ αυτών προέρχονταν από την καύση λίπους όταν οι άντρες που συμμετείχαν δεν είχαν προηγουμένως καταναλώσει γεύμα. Ακόμα, σε όσους ασκούνταν με άδειο στομάχι, παρατηρήθηκε με το πέρας της έρευνας, μεγάλη βελτίωση στην ινσουλινοευαισθησία αλλά και υψηλότερα επίπεδα συγκεκριμένων πρωτεϊνών στους μύες, οι οποίες επηρεάζουν το πόσο καλά αυτοί αποκρίνονται στην ινσουλίνη και χρησιμοποιούν τα σάκχαρα του αίματος.

Σε γενικές γραμμές, αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι “μπορείς να έχεις περισσότερα οφέλη από την άσκησή σου, χωρίς να αυξήσεις την ένταση ή τη διάρκειά της, με το να ασκείσαι πριν το πρωινό γεύμα”, σύμφωνα με τον Javier Gonzalez, καθηγητή φυσιολογίας και διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Bath, επιβλέπων της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism’.

Οι αιτίες για αυτό το επιπλέον μεταβολικό boost είναι περίπλοκες, αλλά περιλαμβάνουν κυρίως τη μείωση του λίπους στους μύες, όπως συμπληρώνει. Τα σώματα των αθλουμένων που δε λαμβάνουν πρωινό, πρέπει να στραφούν στις εσωτερικές αποθήκες ενέργειας για καύσιμα, συμπεριλαμβανομένου του λίπους μέσα από τους μύες. Μάλιστα, ενδιαφέρον προκαλεί το ότι οι συμμετέχοντες στην έρευνα που γυμνάζονταν μετά από πρωινή νηστεία, δεν ανέφεραν περισσότερη εξάντληση από την άλλη ομάδα, σύμφωνα με την υποκειμενική προσωπική τους βαθμοδότηση στην προσπάθεια που κατέβαλλαν σε κάθε σετ άσκησης.

Φυσικά, μένουν ακόμα πολλά να εξεταστούν πριν καταλήξουμε σε ένα απόλυτο συμπέρασμα. Οι ερευνητές, για παράδειγμα, εστίασαν στην ευαισθησία στην ινσουλίνη, ενώ παρέβλεψαν άλλες πτυχές της άσκησης και του μεταβολισμού, όπως η απώλεια βάρους, ενώ επιπλέον, δε μπορούν να γνωρίζουν εάν το αποτέλεσμα θα είναι παρόμοιο, παραλείποντας για παράδειγμα το μεσημεριανό γεύμα πριν από την απογευματινή άσκηση. Πάντως, φαίνεται ότι έχουν σκοπό να επαναλάβουν το ίδιο πείραμα και με γυναίκες για να εξετάσουν και τα αντίστοιχα ευρήματα.

Ανεξαρτήτως αυτών, ο Dr. Gonzalez πιστεύει ότι το κλειδί στη μελέτη είναι η εκτεταμένη περίοδος νηστείας μετά το βραδινό ύπνο. Έτσι, τονίζει ότι αν το πρόγραμμά σας, οι προτιμήσεις, ή κάποια κατάσταση υγείας, σας εμποδίζουν από το να γυμνάζεστε το πρωί και/ή με άδειο στομάχι, δε χρειάζεται να το πιέσετε περισσότερο.

“Κάθε φυσική δραστηριότητα”, υπενθυμίζει, ”οποτεδήποτε μπορείτε να την συμπεριλάβετε, είναι καλύτερα από το τίποτα”.

Πηγή: https://www.nytimes.com

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι ενήλικες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες διαιτητικής ίνας και γιαουρτιού, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα. Τα ευρήματα δεν έχουν κλινικές επιδράσεις σε άτομα με καρκίνο του πνεύμονα, αλλά έχουν τεράστια επίδραση στην πρόληψη για καρκίνο του πνεύμονα.

Τα μικρόβια του εντέρου είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανοσολογική ρύθμιση του ξενιστή και έχουν συσχετιστεί με την φλεγμονή του πνεύμονα. Τα πρεβιοτικά, που παρέχονται από τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες και τα προβιοτικά, που συνήθως περιλαμβάνονται στο γιαούρτι, ρυθμίζουν το μικροβιακό ιστό και έχουν αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 1,4 εκατ. ενήλικες στις ΗΠΑ, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων, τα οποία οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στη συνέχεια για να υπολογίσουν την κατανάλωση φυτικών ινών και γιαουρτιού σε γραμμάρια την ημέρα. Η μέση πρόσληψη φυτικών ινών ήταν 18,4 γρ την ημέρα και η μέση κατανάλωση γιαουρτιού- μεταξύ των οποίων το 62,2% των συμμετεχόντων ανέφεραν ότι δεν τρώνε γιαούρτι- ήταν 3,3 γρ την ημέρα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι κατανάλωσαν την υψηλότερη ποσότητα φυτικών ινών είχαν 17% χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα σε σύγκριση με αυτούς που είχαν την χαμηλότερη πρόσληψη ινών.

Ακόμα διαπιστώθηκε ότι, σε σύγκριση με αυτούς που δεν το περιελάμβαναν καθόλου στη διατροφή τους, όσοι κατανάλωναν μεγάλη ποσότητα γιαουρτιού, είχαν μείωση κατά 19% στον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, ενώ εκείνοι που κατανάλωναν μικρή ποσότητα είχαν μειώσει τον κίνδυνο κατά 15%.

Επιπλέον, έγινε σύγκριση των συμμετεχόντων που δεν κατανάλωναν καθόλου γιαούρτι και είχαν την χαμηλότερη πρόσληψη φυτικών ινών με εκείνους που είχαν υψηλή κατανάλωση γιαουρτιού και υψηλή πρόσληψη ινών, και φάνηκε ότι οι δεύτεροι είχαν μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα κατά 33%.

Έτσι, άτομα με υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, όπως τωρινοί και πρώην καπνιστές αλλά και ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, μπορεί, αυξάνοντας την κατανάλωση φυτικών ινών και γιαουρτιού, να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης της ασθένειας.

Ωστόσο η έλλειψη δεδομένων σχετικά με το είδος και τις πηγές τροφίμων με ίνες αποτελεί σημαντικό περιορισμό. Σίγουρα πάντως, τα ευρήματα είναι σημαντικά για να απασχολήσουν τη μελλοντική έρευνα επάνω στο συγκεκριμένο είδος καρκίνου.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, διαπιστώθηκε ότι τονίζοντας την γεύση στις ετικέτες των τροφίμων ενθαρρύνθηκαν οι επιλογές υγιέστερων διατροφικών συνηθειών πολύ περισσότερο από όταν παρέχονται μόνο πληροφορίες που αφορούν την υγεία.

Στην πλειοψηφία τους, οι άνθρωποι επιλέγουν ένα γεύμα ή τρόφιμο, δίνοντας περισσότερη σημασία στην γεύση. Ωστόσο οι διατροφικές ετικέτες αναφέρονται κυρίως στα θρεπτικά συστατικά που παρέχει το τρόφιμο. Σε μια έρευνα που διεξήχθη σε πέντε πανεπιστημιακές αίθουσες φαγητού στις Ηνωμένες πολιτείες, εξετάστηκε αν τα γεύματα με ετικέτες που τόνιζαν την γεύση σε σύγκριση με γεύματα όπου οι ετικέτες σχετίζονται με την υγεία, αύξησαν την κατανάλωση λαχανικών. Φυσικά αποδείχθηκε ότι ετικέτες που περιγράφουν και επισημαίνουν την γεύση και τις εμπειρίες αυτής όπως  ‘’γλασαρισμένα καρότα με νότες εσπεριδοειδών’’ και ‘’τα τέλεια ψημένα σπαράγγια’’, ωθούν το κοινό να καταναλώνει περισσότερα λαχανικά από ότι θα έτρωγαν συνήθως.

Αυτό είναι τελείως διαφορετικό και καινοτόμο από την τρέχουσα πολιτισμική  προσέγγιση στην υγιεινή διατροφή, καθώς εστιάζοντας πιο πολύ στην υγεία παραμελήθηκε ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, η γεύση. Η αμεριμνησία αυτή έχει προκαλέσει την νοοτροπία ότι η υγιεινή διατροφή είναι άγευστη, στερητική και χωρίς απολαύσεις.

H μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να κάνει τα υγιεινά τρόφιμα περισσότερο λαχταριστά και λιγότερο σαν κάτι που ανεχόμαστε γιατί είναι καλό για την υγεία μας.

Παρατηρώντας τις διατροφικές συνήθειες των φοιτητών

Η έρευνα διεξήχθη σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Research Collaborative του Menus of Change, σε ένα πανελλαδικό δίκτυο 57 κολεγίων και πανεπιστημίων που ερευνούν υγιείς και βιώσιμες διατροφικές συνήθειες.

Οι ερευνητές έστησαν ένα σύστημα για την ονομασία των λαχανικών, χρησιμοποιώντας επίθετα και λεξιλόγιο που συνήθως περιγράφουν κάποιο λιγότερο υγιεινό τρόφιμο. Το σύστημα αυτό επικεντρώθηκε στο να επισημάνει τις γεύσεις των πιάτων με τα λαχανικά δημιουργώντας την προσδοκία ενός νόστιμου υγιεινού γεύματος.

Η ομάδα παρακολούθησε 137,482 επιλογές και περίπου 71 πιάτα λαχανικών που είχαν επισημανθεί με ετικέτες βασισμένες στην γεύση, στην υγεία ή με ουδέτερα ονόματα. Διαπιστώθηκε ότι οι φοιτητές τοποθετούσαν λαχανικά στο πιάτο τους 29% περισσότερες φορές όταν η ετικέτα του τρόφιμου ήταν εστιασμένη στην γεύση έναντι των ετικετών με επίκεντρο την υγεία και 14% πιο συχνά όταν υπήρχαν ετικέτες βασισμένες στην γεύση έναντι των ουδέτερων ονομάτων. Ακόμα υπολογίζοντας την μερίδα που σερβιρίστηκαν σε σύγκριση με το πόσο έμεινε στα πιάτα τους, ανακαλύφθηκε ότι οι σπουδαστές κατανάλωσαν 39% περισσότερα λαχανικά κατά βάρος.

Ακόμα διαπιστώθηκε ότι τα πιάτα όπου οι ετικέτες επικεντρωνόντουσαν στην γεύση ξεπέρασαν ακόμα και τα πιάτα όπου οι ετικέτες περιείχαν μόνο θετικές λέξεις, φανταχτερά λόγια ή λίστες συστατικών. Συγκεκριμένα οι αναφορές σε συστατικά όπως το σκόρδο, τζιντζερ και οι μέθοδοι προετοιμασίας όπως το ‘’ψημένο’’ και λέξεις που υποδεικνύουν την εμπειρία όπως ‘’λαχταριστή’’ ή ‘’στυλ ταβέρνας’’ βοηθούν κάνοντας εμφανές ότι το πιάτο δεν είναι μόνο νόστιμο αλλά και ικανοποιητικό σε ποσότητα, απολαυστικό και δελεαστικό.

«Είναι γνωστό ότι οι φοιτητές έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά πρόσληψης λαχανικών,  επομένως το γεγονός ότι κατάφεραν να αυξηθούν οι υγιεινές διατροφικές επιλογές τους είναι πολύ σημαντικό», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Μπραντ Τράουντλντ. Η έρευνα αυτή ευελπιστεί να μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο περιγράφουμε ένα πιάτο ή τρόφιμο και να εμφυσήσουμε την προσοχή μας όχι μόνο στα οφέλη αλλά και στην προώθηση της γεύσης των υγιεινών τροφίμων.

Πηγή: https://www.foodnavigator-usa.com/Article/2019/10/09/Study-Pushing-flavor-and-taste-more-effective-than-nutrition-claims-on-changing-eating-habits

Η επίδραση ενός μήλου την ημέρα, όπως αναφέρει και η παροιμία, μπορεί να οφείλεται εν μέρει στα ευεργετικά βακτήρια που μεταφέρει και τον μετέπειτα αποικισμό τους στο έντερό σας, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Μια νέα μελέτη βρήκε ότι ένα μήλο μεταφέρει περισσότερα από 100 εκατομμύρια βακτήρια. Μερικά από αυτά τα μικρόβια είναι σημαντικά για τη διατήρηση ενός υγιούς περιβάλλοντος στο έντερο, αναφέρει η καθηγήτρια Γκάμπριελ Μπεργκ από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Graz, της Αυστρίας.

Τα βακτήρια και οι μύκητες στο φαγητό μας παροδικά αποικίζουν το έντερό μας. Το μαγείρεμα σκοτώνει τα περισσότερα από αυτά, επομένως τα ωμά φρούτα και λαχανικά είναι ιδιαίτερα σημαντικές πηγές μικροβίων του εντέρου.

Οι ερευνητές σύγκριναν τα βακτήρια σε μήλα που αγόραζαν από τα καταστήματα με τα αντίστοιχα βιολογικά μήλα. Ο φλοιός του μήλου, η σάρκα, οι σπόροι και ο κάλυκάς του αναλύθηκαν ξεχωριστά. Αν και τα δυο είδη μήλου καταλάμβαναν παρόμοιο αριθμό βακτηρίων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα βιολογικά μήλα φιλοξενούν μια πιο ποικιλόμορφη και ισορροπημένη βακτηριακή κοινότητα, η οποία θα μπορούσε να τα κάνει πιο υγιεινά και πιο νόστιμα. Θεωρείται ότι η ποικιλία στα μικρόβια ότι είναι το κλειδί για ένα υγιές έντερο και αυτό φαίνεται ότι υπάρχει στα βιολογικά μήλα.

Τα φρέσκα που συγκομίζονται και τα βιολογικά διαχειριζόμενα μήλα, προσφέρουν μια πιο ποικιλόμορφη, πιο ομοιόμορφη και ευδιάκριτη βακτηριακή κοινότητα, σε σύγκριση με τα συμβατικά βακτήρια. Αυτή ακριβώς η ποικιλομορφία και η ισορροπία, περιορίζει την υπερανάπτυξη οποιουδήποτε είδους. Γνωρίζουμε ήδη ότι υπάρχει μια αρνητική συσχέτιση μεταξύ της αφθονίας των ανθρώπινων παθογόνων και της μικροβιακής ποικιλομορφίας των φρέσκων προϊόντων. Με άλλα λόγια, όσο πιο ποικίλη είναι η διατροφή σας, τόσο λιγότερα επιβλαβή βακτήρια θα υπάρχουν.

Ακόμη, η έρευνα μπορεί να δικαιώσει τους ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά στη γεύση μεταξύ των βιολογικών και των συνηθισμένων προϊόντων. Αυτό εξηγείται από ένα μικρόβιο, γνωστό ως μεθυλοβακτήριο, το οποίο ενισχύει τις ενώσεις που δίνουν την γεύση της φράουλας, και βρέθηκε σε αφθονία στα οργανικά μήλα.

Τέλος, προτείνουν ότι το επόμενο βήμα θα ήταν να επιβεβαιωθεί σε ποιο βαθμό η ποικιλομορφία των μικροβίων στο τρόφιμο μεταφράζεται σε μικροβιακή ποικιλία στο έντερο και βελτιωμένα αποτελέσματα για την υγεία.

Επιμέλεια: Κατερίνα Κουλουμέντα
Δάφνη Νταλάπα

Mε στοιχεία από The Gurdian.