Ένα δυνατό εργαλείο στις διατροφικές διαταραχές είναι όταν ζητάς από τον άνθρωπο που πάσχει, να γράψει ένα γράμμα στην διαταραχή του. Ξεκινώντας το, δεν γνωρίζει κανείς τι θα βγει σε αυτό το γράμμα. Και αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος του: να δει ο θεραπευόμενος που βρίσκεται τώρα και να βγάλει στην επιφάνεια τα θέλω του. Να ενισχύσει την κινητοποίηση του.
Το παρακάτω γράμμα ήρθε στην θεραπεία την προηγούμενη εβδομάδα. Διαβάζοντας το μαζί, είχαμε και οι δύο την ίδια σκέψη. Ότι η δημοσίευση του θα βοηθήσει και άλλους που πάσχουν από βουλιμία να κάνουν την δική τους ανασκόπηση. Σας το παραθέτω μετά τη σύμφωνη γνώμη της .. συγγραφέως.
Αγαπητή μου Βουλιμίτσα, μου επιτρέπεις να σε αποκαλώ έτσι.
Μετά από τόσα χρόνια ξέρουμε πολύ καλά η μια την άλλη.
Θα ήθελα να σου εκφράσω μια επιθυμία μου…….
Όχι, όχι δεν θα ξεκινήσω έτσι…..
Καταρχήν θέλω να σε ευχαριστήσω που ήσουν τόσα χρόνια μαζί μου,
Που με ακολουθούσες, που με έκανες να κλαίω να υποφέρω, που με
Έκανες να λέω ψέματα.
Μετά από όλα αυτά σου ζητάω να φύγεις από την ζωή μου και στο
ζητάω αυτό με μεγάλη διακριτικότητα και χωρίς να φοβάμαι.
Δεν σε θέλω πια, δεν σε έχω ανάγκη, θέλω να προχωρήσω στην ζωή
Μόνη μου χωρίς δεκανίκια και εσύ είσαι ένα δεκανίκι.
Δεν σε θέλω άλλο πια στη ζωή μου.
Είναι σαν να σε ακούω να μου λες:
μα γιατί….?
Ωραία δεν περνάνε μαζί…?
Τι θα κάνεις χωρίς εμένα..?
Κρατά με λίγο ακόμα….
Όχι βουλιμιτσα μου δεν θέλω να σε κρατήσω άλλο πια……
Περνάω καλά και χωρίς εσένα και πίστεψε με, έχω πολύ πιο
Δημιουργικά και ενδιαφέροντα πράγματα από σένα να κάνω.
Για αυτό λοιπόν φύγεεεεεεεεεε
Παράτα με στην ησυχία μου.
‘Όχι δεν εύχομαι να πας σε κάποιον άλλον γιατί αυτό θα ήταν
κατάρα και όχι ευχή.
Θέλω να χαθείς
Θέλω να εξατμιστείς
Θέλω να γίνεις ανάμνηση παλιά.
Δεν σε θέλω άλλο πια…….Σου ζητάω να φύγεις όσο πιο
Γρήγορα μπορείς και να μην με ξαναενοχλήσεις….
Αντίο Βουλιμίτσα μου……
Με Αγάπη
Στην πορεία μου ως διατροφολόγος με εξειδίκευση στις διατροφικές διαταραχές, έχω διαβάσει πολλά τέτοια γράμματα, το κάθε ένα μοναδικό. Η ιδιαιτερότητα αυτού και ο λόγος που με συγκίνησε, είναι ότι είναι τόσο τρυφερό και τόσο εύστοχο. Ναι, οι διατροφικές διαταραχές υπάρχουν γιατί κάπου μας εξυπηρετούν. Είναι ένας τρόπος διαχείρισης καταστάσεων ή συναισθημάτων, που θα ήταν δυσβάσταχτα χωρίς το αποκούμπι της διαταραχής. Είναι ταυτόχρονα φίλοι και εχθροί. Αυτή η αναγνώριση, εδώ είναι ξεκάθαρη. Πολύ γλυκά, ευχαριστεί την βουλιμία της και την απελευθερώνει. Ο δρόμος πλέον είναι ανοιχτός και η αλλαγή έρχεται μέσα από συνειδητή απόφαση και όχι από αντίδραση. Αυτό το γράμμα δείχνει την ουσία του ρητού «για να αλλάξεις τον εαυτό σου χρειάζεται πρώτα να τον αγαπήσεις».
