H άσκηση πριν το πρωινό γεύμα μπορεί επηρεάζει την καύση λίπους
Η άσκηση με άδειο στομάχι φαίνεται ότι μπορεί να πολλαπλασιάζει τις ευεργετικές επιδράσεις της άσκησης, σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα πάνω στη σχέση του χρόνου λήψης του γεύματος, του μεταβολισμού και της άσκησης.
Σε γενικές γραμμές, κάθε είδους άσκηση βελτιώνει την κατάσταση της υγείας όλων μας. Όμως, οι έρευνες ανά τα χρόνια, υποδεικνύουν ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να αντιδρά διαφορετικά σε όμοιες ρουτίνες άσκησης. Ακόμα και άτομα που ολοκληρώνουν την ίδια σειρά ασκήσεων, μπορεί να έχουν διαφορετικά αποτελέσματα: κάποιος μεγαλύτερη απώλεια βάρους, κάποιος αύξηση της μυϊκής μάζας ή κάποιος καλύτερο έλεγχο στις τιμές του σακχάρου του αίματος.
Οι περισσότεροι επιστήμονες της άσκησης πιστεύουν ότι τα γονίδια, η διατροφή, τα φυσικά χαρακτηριστικά, η ιδιοσυγκρασία μας αλλά και άλλες πλευρές της ζωής μας, διαμορφώνουν όλα μαζί το πώς τελικά το σώμα μας αντιδρά στην άσκηση. Όμως πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν ότι και οι χρόνοι των γευμάτων μπορεί να έχουν επίσης σημασία.
Όταν οι μύες εργάζονται, χρειάζονται καύσιμο, το οποίο προμηθεύονται κυρίως στη μορφή της γλυκόζης ή του λίπους. Αυτό το καύσιμο, προέρχεται από το πιο πρόσφατο γεύμα που καταναλώσαμε -από τα σάκχαρα και λίπη, δηλαδή, που περιέχει καθώς φτάνουν στην κυκλοφορία του αίματος – ή από τις αποθήκες σακχάρων και λίπους του σώματός μας. Τέτοιες αποθήκες έχουμε όλοι στο σώμα μας, σε διάφορα σημεία. Όμως, ειδικά το λίπος, μπορεί συχνά να αποθηκεύεται και μέσα στους μύες, κάτι που, όταν συσσωρευτεί σε μεγάλες ποσότητες, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα,. Οι μύες με περιεχόμενο λίπος, δεν αποκρίνονται καλά στην ινσουλίνη, ορμόνη που κατευθύνει τα σάκχαρα από το αίμα στους μύες. Σαν αποτέλεσμα, η περίσσεια λίπους συνεισφέρει στην αντίσταση στην ινσουλίνη, τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα και τον αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2 και άλλες μεταβολικές νόσους.
Έτσι, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Bath στην Αγγλία και άλλων ιδρυμάτων, αναρωτήθηκαν κατά πόσο μπορεί η ώρα που λαμβάνουμε τα γεύματα να επηρεάζει την ποσότητα του λίπους μέσα στους μύες που καίμε κατά την άσκηση. Αυτό μπορεί να επηρεάσει έπειτα τις μακροπρόθεσμες μεταβολικές συνέπειες της άσκησης στο σώμα, αλλά και να εξηγήσει εν μέρει το γιατί κάποια άτομα έχουν περισσότερα αποτελέσματα από την άσκηση, σχετικά με άλλα.
Για να ερευνήσουν αυτά τα ερωτήματα, συγκέντρωσαν 30 υπέρβαρους άντρες, που έκαναν καθιστική ζωή και, αφού εξέτασαν τη φυσική κατάσταση των αντρών και την ευαισθησία τους στην ινσουλίνη, τους χώρισαν σε τρεις ομάδες.
Η μία, σαν ομάδα ελέγχου, συνέχισε τον τρόπο ζωής που έκανε ήδη. Οι άλλες δύο ομάδες ξεκίνησαν να ασκούνται το πρωί τρεις φορές τη βδομάδα, κάνοντας στατικό ποδήλατο σε μέτριο ρυθμό, ενώ μετρούνταν οι παλμοί της καρδιάς τους, αλλά και η ποσότητα λίπους και σακχάρων που έκαιγαν.
Η μία εξ αυτών ομάδα, κατανάλωνε ένα shake βανίλιας 2 ώρες πριν από την άσκηση, ενώ η δεύτερη ομάδα, ένα παρόμοιο σε γεύση placebo ρόφημα που περιείχε νερό, πρόσθετα γεύσης και καθόλου θερμίδες. Η δεύτερη ομάδα, δηλαδή, ασκούνταν με άδειο στομάχι, αλλά χωρίς να το γνωρίζει.
Μετά την άσκηση, κάθε άτομο κατανάλωνε το ρόφημα που δεν είχε πιεί προηγουμένως: το πρώτο γκρουπ το placebo και το δεύτερο, το shake με το θερμιδικό περιεχόμενο.
Έπειτα από έξι εβδομάδες, οι ερευνητές συγκέντρωσαν τα στατιστικά των τριών ομάδων. Φυσικά, η φυσική κατάσταση και η ευαισθησία στην ινσουλίνη των ατόμων από το πρώτο γκρούπ που συνέχισε τον προηγούμενο τρόπο ζωής του, παρέμειναν ανεπηρέαστα, ενώ οι ασκούμενοι άντρες και από τις δύο άλλες ομάδες βελτίωσαν τη φυσική τους κατάσταση και έχασαν πόντους από τη μέση- παρόλο που μόνο λίγοι είχαν χάσει βάρος. Οι άντρες που ασκήθηκαν με άδειο στομάχι, όμως, έκαψαν περίπου διπλάσιο λίπος κατά τη διάρκεια της άσκησης από όσους κατανάλωσαν πρωτύτερα το shake βανίλιας. Οι ασκούμενοι έκαψαν περίπου τον ίδιο αριθμό θερμίδων καθώς έκαναν ποδήλατο, όμως περισσότερες εξ αυτών προέρχονταν από την καύση λίπους όταν οι άντρες που συμμετείχαν δεν είχαν προηγουμένως καταναλώσει γεύμα. Ακόμα, σε όσους ασκούνταν με άδειο στομάχι, παρατηρήθηκε με το πέρας της έρευνας, μεγάλη βελτίωση στην ινσουλινοευαισθησία αλλά και υψηλότερα επίπεδα συγκεκριμένων πρωτεϊνών στους μύες, οι οποίες επηρεάζουν το πόσο καλά αυτοί αποκρίνονται στην ινσουλίνη και χρησιμοποιούν τα σάκχαρα του αίματος.
Σε γενικές γραμμές, αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι “μπορείς να έχεις περισσότερα οφέλη από την άσκησή σου, χωρίς να αυξήσεις την ένταση ή τη διάρκειά της, με το να ασκείσαι πριν το πρωινό γεύμα”, σύμφωνα με τον Javier Gonzalez, καθηγητή φυσιολογίας και διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Bath, επιβλέπων της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism’.
Οι αιτίες για αυτό το επιπλέον μεταβολικό boost είναι περίπλοκες, αλλά περιλαμβάνουν κυρίως τη μείωση του λίπους στους μύες, όπως συμπληρώνει. Τα σώματα των αθλουμένων που δε λαμβάνουν πρωινό, πρέπει να στραφούν στις εσωτερικές αποθήκες ενέργειας για καύσιμα, συμπεριλαμβανομένου του λίπους μέσα από τους μύες. Μάλιστα, ενδιαφέρον προκαλεί το ότι οι συμμετέχοντες στην έρευνα που γυμνάζονταν μετά από πρωινή νηστεία, δεν ανέφεραν περισσότερη εξάντληση από την άλλη ομάδα, σύμφωνα με την υποκειμενική προσωπική τους βαθμοδότηση στην προσπάθεια που κατέβαλλαν σε κάθε σετ άσκησης.
Φυσικά, μένουν ακόμα πολλά να εξεταστούν πριν καταλήξουμε σε ένα απόλυτο συμπέρασμα. Οι ερευνητές, για παράδειγμα, εστίασαν στην ευαισθησία στην ινσουλίνη, ενώ παρέβλεψαν άλλες πτυχές της άσκησης και του μεταβολισμού, όπως η απώλεια βάρους, ενώ επιπλέον, δε μπορούν να γνωρίζουν εάν το αποτέλεσμα θα είναι παρόμοιο, παραλείποντας για παράδειγμα το μεσημεριανό γεύμα πριν από την απογευματινή άσκηση. Πάντως, φαίνεται ότι έχουν σκοπό να επαναλάβουν το ίδιο πείραμα και με γυναίκες για να εξετάσουν και τα αντίστοιχα ευρήματα.
Ανεξαρτήτως αυτών, ο Dr. Gonzalez πιστεύει ότι το κλειδί στη μελέτη είναι η εκτεταμένη περίοδος νηστείας μετά το βραδινό ύπνο. Έτσι, τονίζει ότι αν το πρόγραμμά σας, οι προτιμήσεις, ή κάποια κατάσταση υγείας, σας εμποδίζουν από το να γυμνάζεστε το πρωί και/ή με άδειο στομάχι, δε χρειάζεται να το πιέσετε περισσότερο.
“Κάθε φυσική δραστηριότητα”, υπενθυμίζει, ”οποτεδήποτε μπορείτε να την συμπεριλάβετε, είναι καλύτερα από το τίποτα”.
Πηγή: https://www.nytimes.com
