Η ”αυτο-συμπόνοια” το κλειδί στη σχέση μας με τη διατροφή

No Comments

Η ”αυτο-συμπόνοια”  το κλειδί στη σχέση μας με τη διατροφή  

Το να τρέφουμε το σώμα και το μυαλό μας σωστά, δίνοντάς του δηλαδή όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται, αλλά και χωρίς να το στερούμε από την απόλαυση, φαίνεται να είναι ένα δύσκολο ”καθήκον” για τους περισσότερους από εμάς.

Δίαιτα στη δίαιτα, άρθρα και έρευνες και google searches– όλα για να βρούμε πώς να μάθουμε να τρεφόμαστε ”υγιεινά”. Κι ύστερα, εκεί που νομίζουμε ότι το βρήκαμε, ένα μικρό ”παραστράτημα” και ξαφνικά όλη μας η προσπάθεια και η σχέση με την τροφή φαίνεται να καταρρέει. Αρχίζουν, έτσι, οι ενοχές, το αυτο-μαστίγωμα, οι τύψεις. Και όλο από την αρχή.

Κι όμως, το ένα συστατικό που οι περισσότεροι ξεχνάμε όταν προσπαθούμε να χτίσουμε μία υγιή σχέση με την τροφή και το σώμα μας, είναι η συμπόνοια και η καλοσύνη προς εμάς τους ίδιους. H ενσυνείδητη διατροφή αρχίζει όταν σταματήσουμε να τιμωρούμε τους εαυτούς μας για τις διατροφικές πράξεις και επιλογές μας, και ξεκινάμε να μας παρατηρούμε με περισσότερη ψυχραιμία, καλοσύνη και συμπόνοια.

Τι σημαίνει αυτό; Σύμφωνα με την ερευνήτρια Kristin Neff, PhD, η ”αυτο-συμπόνοια”, χτίζεται με βάση τρία θεμελιώδη στοιχεία:

Τη στοργή προς τους εαυτούς μας: το να είμαστε, δηλαδή, ευγενικοί και κατανοητικοί προς εμάς, σε περιπτώσεις πόνου ή αποτυχίας- εν αντιθέσει με την αυστηρή και ιδιαίτερα σκληρή κριτική στάση που συχνότερα τείνουμε να υιοθετούμε σε τέτοιες περιπτώσεις.

Το αίσθημα της ανθρώπινης υπόστασής μας: το να αναγνωρίζουμε, δηλαδή, ότι όλες μας οι εμπειρίες και βιώματα είναι κοινά σε όλο το ανθρώπινο είδος, και δεν είμαστε μόνοι σε αυτά.

Την ενσυνειδητότητα: δηλαδή, το να αναγνωρίζουμε και να κρατάμε τα επώδυνα συναισθήματα και σκέψεις μας σε μία ισορροπία, και όχι να τα καταπνίγουμε, να τα αγνοούμε ή να ταυτιζόμαστε σε υπερβολικό σημείο με αυτά.

Πράγματι, αντίστοιχες έρευνες έχουν αποδείξει ότι με όσο περισσότερη κατανόηση και συγχώρεση φερόμαστε στους εαυτούς μας, τόσο ευκολότερο είναι να μείνουμε κινητοποιημένοι για να κάνουμε ότι χρειάζεται ώστε να φροντίσουμε τους εαυτούς μας- συμπεριλαμβανομένης και της διατροφής. Επιπλέον, μία τέτοια συμπονετική στάση, λειτουργεί και ως ασπίδα απέναντι στις συναισθηματικές υπερφαγίες, καθότι αυτές συμβαίνουν συχνότερα όταν νιώσουμε ότι αποτυγχάνουμε στην προσπάθεια να τραφούμε ”σωστά”.

Η έλλειψη αυτό-συμπόνοιας, δημιουργεί τεράστια εμπόδια στην προσπάθειά μας να παρατηρήσουμε και να αντιληφθούμε τις συνήθειες μας, τα μοτίβα συμπεριφοράς μας, και τις ανάγκες μας σε ό,τι αφορά τη διατροφή. Υιοθετώντας μία περισσότερο κατανοητική , επιεικής αλλά και, σημαντικό, φιλοπερίεργη στάση απέναντι στους εαυτούς μας, μπορούμε να καλλιεργήσουμε μία υγιής σχέση με την τροφή, τη θρέψη και εμάς τους ίδιους- και να έρθουμε, έτσι, μερικά βήματα πιο κοντά στην ευζωία και την ευτυχία.

Πώς μπορείς να εντάξεις τη συμπόνοια στη σχέση σου με τη διατροφή

Ο… ”άσπρο/μαύρο” τρόπος σκέψης:
Αρχικά, είναι σημαντικό να αναγνωρίσεις στις σκέψεις σου αυτή την ”απολυτότα” και την τάση για μαύρο-άσπρο- και έπειτα, να προσπαθείς να σταματήσεις αυτό τον τρόπο σκέψης. Η ”υγιεινή διατροφή” είναι κάτι πολύ ευέλικτο και μπορεί να περιλαμβάνει μία μεγάλη ποικιλία τροφών- κάποιες πιο θρεπτικές και κάποιες πιο απολαυστικές. Πολλές φορές, αυτό που θα επιλέξεις για τη θρέψη του σώματός σου μπορεί να ταυτίζεται με την απόλαυση, άλλες φόρες όμως αυτά τα δύο μπορεί να μην συνυπάρχουν- και αυτό είναι εξίσου σημαντικό να το επιτρέψεις στον εαυτό σου.

Η ”υγιεινή επιλογή” είναι μονάχα εκείνη που δεν θα στερηθείς για να την κάνεις, εκείνη που νιώθεις ότι θα ικανοποιήσει τις ανάγκες σου τη δεδομένη στιγμή. Η στέρηση και η απαγόρευση οδηγεί- με μαθηματική ακρίβεια- στις υπερφαγίες. Αυτό που ονομάζουμε θρέψη, δεν είναι άσπρο και μαύρο, δεν υπάρχουν ”καλές” και ”κακές” τροφές, τροφές που ”επιτρέπονται” και τροφές που ”απαγορεύονται”. Είναι σημαντικό να το αντιληφθούμε αυτό, για να καταφέρουμε να ξεφύγουμε από τον απόλυτο και κριτικό τρόπο σκέψης για τη διατροφή και το σώμα μας, και να χτίσουμε, έτσι, μία πιο ήρεμη και ενστικτώδη σχέση με αυτά.

Ξεκίνα να παρατηρείς το πως μιλάς στον εαυτό σου όταν τρως

Υπάρχουν στιγμές που όσο κάθεσαι να φας το γεύμα σου, ξεκινά μία κασέτα στο κεφάλι σου, που σου υποδεικνύει πόσο και τι πρέπει να φας- ή να μη φας; Κάνεις σκέψεις γύρω από το φαγητό σου που σχετίζονται με την επιτυχία ή την αποτυχία σου ως άτομο; Τι νιώθεις κι τι σκέφτεσαι όταν τρως; Και πώς μεταβάλλονται αυτές οι σκέψεις ανάλογα με το τι επιλέγεις να καταναλώσεις; Προσπάθησε ως αρχή, να παρατηρήσεις αυτές τις σκέψεις και το πως τις εκφράζεις με λέξεις μιλώντας προς τον εαυτό σου, χωρίς να τις κρίνεις. Μπορείς, ακόμα καλύτερα, να τις γράψεις, σε μορφή ημερολογίου, λίστας ή ό,τι σου βγαίνει περισσότερο άνετα και αυθόρμητα-  απλά παρατηρώντας τις και προσπαθώντας να μη βάζεις κριτική σε αυτές.

Ετοίμασε τις απαντήσεις στον εσωτερικό σου κριτή

Καθώς διαβάζεις ή παρατηρείς τις κριτικές και σκληρές αυτές σκέψεις γύρω από το σώμα σου, την τροφή, και το πως συνδέεσαι με αυτές, προσπάθησε, σε δεύτερο χρόνο, να ετοιμάσεις πιο λογικές και ψύχραιμες απαντήσεις στις σκέψεις αυτές. Έτσι, κάθε φορά που θα νιώθεις ότι το μυαλό σου ξεκινάει αυτό το ”αυτομαστίγωμα” και γίνεσαι επιθετικός και σκληρός με εσένα, να μπορεί να στρέφεσαι σε αυτές τις απαντήσεις. ”Το τι φαγητό θα επιλέξω να φάω δε με κάνει καλό άνθρωπο”, ”Το ότι επέλεξα την πίτσα από τη σαλάτα είναι μία υγιής επιλογή”, ”Δεν απέτυχα σε τίποτα επειδή έφαγα δύο μερίδες μακαρόνια” κ.ο.κ. Μόνο για να θυμάσαι σε κάθε στιγμή, πως να μιλάς ήρεμα και, κυρίως, με φροντίδα στον εαυτό σου.

Έτσι, κάθε φορά που θα ξεκινά αυτή η κασέτα στο μυαλό σου, θα μπορείς να έχεις έτοιμες τις απαντήσεις, και ίσως, σιγά σιγά, θα αρχίσει να σου γίνεται περισσότερο οικείος κι φυσικός τρόπος σκέψης.

Να θυμάσαι ότι η υγιής σχέση με το σώμα, τη διατροφή και τον ίδιο τον εαυτό μας, δεν έρχεται από τη μία μέρα στην άλλη. Θεμελιώνεται πάνω στην συμπόνοια, την κατανοητικότητα και τη φροντίδα προς εμάς τους ίδιους, πράγματα που θέλουν εξάσκηση και υπομονή. Μέρα τη μέρα, όπως καθετί, γίνεται ευκολότερο και μαθαίνεις στα νέα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς.

Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι η κριτική, η αυτο-τιμωρία και οι ενοχές, δημιουργούν μόνο αντίθετα αποτελέσματα, και, ίσα-ίσα, βάζουν εμπόδια στην προσπάθειά σου να μάθεις να τρέφεσαι και να φροντίζεις το σώμα και το μυαλό σου. 

 

Εμπνευσμένο από άρθρο τoυ www.mindful.org

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.