Πως τρώω ότι θέλω χωρίς να το παρακάνω;
Πως επιλέγουμε να ονομάσουμε ένα τρόφιμο καλό και κακό; Τι συμβαίνει όταν ένα ῾κακό῾ κατά την κρίση μας τρόφιμο, τυχαίνει να είναι κάποιο που στην πραγματικότητα δε μπορούμε να του αντισταθούμε; Και τελικά, ποια στάση μπορούμε να κρατήσουμε σε μία τέτοια περίπτωση;
Η Michelle May, συγγραφέας και ερευνήτρια με ειδίκευση στην ενσυνείδητη διατροφή, απαντά σε αυτά τα ερωτήματα που ενώ δείχνουν πολύ απλά, στην πραγματικότητα βασίζονται συχνά σε παρανοήσεις.
Η May αναφέρει λοιπόν, ότι κατονομάζοντας ένα τρόφιμο καλό ή κακό, στην πραγματικότητα το τοποθετούμε σε ένα «βάθρο» και του επιτρέπουμε να ασκεί έλεγχο επάνω μας. Το τρόφιμο μας «χειρίζεται», ενώ θα έπρεπε να το χειριζόμαστε εμείς. Όταν εν τέλει δώσουμε στον εαυτό μας την άδεια να το καταναλώσουμε, συχνά καταλήγουμε να μην έχουμε τον έλεγχο της ποσότητας, νιώθοντας ένοχοι που το τρόφιμο μας ῾νίκησε῾. Όσο περισσότερο λοιπόν, απαγορεύουμε το τρόφιμο στον εαυτό μας, τόσο περισσότερο το λαχταράμε, δημιουργώντας μία παθητική σχέση μαζί του.
Στην ψυχολογία συχνά χρησιμοποιείται το εξής παράδειγμα: Στο επόμενο λεπτό, μην σκεφτείτε έναν ελέφαντα. Ποιο το αποτέλεσμα; Να σκεφτόμαστε τον ελέφαντα! Αυτή η αντίδραση πραγματοποιείται και στην περίπτωση με το τρόφιμο που θέλουμε αλλά φοβόμαστε να καταναλώσουμε. Η συγγραφέας παρατηρεί επίσης, ότι η αδυναμία μας να ελέγξουμε την κατανάλωση ενός αγαπημένου τροφίμου, ωφελείται στο ότι εμείς οι ίδιοι το έχουμε θέσει σαν απαγόρευση στο εαυτό μας, και όχι επειδή είμαστε αδύναμοι. Όταν μας επιβάλλουμε να μην σκεφτόμαστε ένα γεύμα ή ένα σνακ που αγαπάμε πολύ, προσπαθώντας να το βγάλουμε συνεχώς από τη σκέψη μας, καταφέρουμε ακριβώς το αντίθετο, εξηγεί η May.
Συμπερασματικά, υποδεικνύει πως όταν αποφασίσουμε ότι μπορούμε να φάμε το αγαπημένο μας τρόφιμο οποτεδήποτε το θελήσουμε, αυτομάτως αποκτάμε εμείς δύναμη πάνω στο τρόφιμο και το καταναλώνουμε στην ποσότητα που πραγματικά ξέρουμε ότι θα μας ικανοποιήσει χωρίς να υπερβάλλουμε όπως θα κάναμε άλλοτε. Τονίζει συγκεκριμένα, ότι εάν θεωρήσουμε ένα απαγορευμένο για εμάς τρόφιμο ως δεδομένο, πιθανότατα τις επόμενες φορές που θα βρεθεί τυχαία μπροστά μας, να μην είναι το ίδιο ελκυστικό με παλαιότερα. Συστήνει λοιπόν, να απενοχοποιήσουμε το φαγητό μας, ακούγοντας το σώμα μας, κατανοώντας τον κορεσμό μας και διώχνοντας τους φόβους μας γύρω από την τροφή μας.
Παρακολουθήστε το σχετικό βίντεο τηςMichelle May εδώ: How do I eat what I love without overdoing it?
